Τι Πραγματικά Σημαίνει ο Νόμος του Θελήματος του Άλιστερ Κρόουλυ;

Author: Γιώργος Ιωαννίδης / Labels:


Ήταν στις 8, 9 και 10 Απριλίου του 1904, όταν ο Άλιστερ Κρόουλυ δεχόταν την αποκάλυψη του Νόμου της νέας εποχής του Ώρου από την ασώματη φωνή του Αϊβάς.
Το αποτέλεσμα αυτής της επαφής ήταν η σύνταξη του Liber Al vel Legis, του Βιβλίου του Νόμου, όπου αναγράφεται ανάμεσα στα άλλα, ο βασικός κανόνας της φιλοσοφίας του Κρόουλυ: «Κάνε αυτό που θέλεις, θα είναι όλος ο Νόμος. Αγάπη είναι ο Νόμος, αγάπη υπό το θέλημα».
Για αρκετούς τα παραπάνω λόγια μοιάζουν προκλητικά. Σε συνδυασμό με την εκκεντρική ζωή του συγγραφέα τους, οι περισσότεροι μελετητές των εσωτερικών σχολών αποφεύγουν το Νόμο του Θελήματος του Κρόουλυ, φοβούμενοι πως ενισχύει τον εγωισμό, τον ηδονισμό και γενικότερα γεννά φαινόμενα αναρχίας και Εωσφορισμού.
Στην πραγματικότητα όμως η έννοια της θέλησης (στο πρωτότυπο κείμενο εμφανίζεται άλλοτε ως will και άλλοτε ως Θέλημα, λέξη γραμμένα στα Ελληνικά), δεν αφορά την ασυλλόγιστη εκδήλωση της όποιας απωθημένης επιθυμίας μας!
Ο Κρόουλυ είναι κατηγορηματικός σ’ αυτό: «Κάνε, όχι τις τυχαίες ευχές και επιθυμίες του συνειδητού νου, αλλά την αμετάβλητη ιδέα του εσώτερου εαυτού σου. Πρέπει να σκάψεις βαθιά μέσα σου και να ανακαλύψεις τι είναι – και να τον βγάλεις στο φως».
Η φιλοσοφία του Κρόουλυ μιλά για τον αληθινό πυρήνα του ανθρώπινου ψυχικού οργανισμού, για την ανακάλυψη τη δύναμης που δραστηριοποιείτε μέσα μας, γι’ αυτό που προσωπικά αποκαλώ Μυστικό Ήλιο.
Ασφαλώς, η σκέψη του είναι βαθιά επηρεασμένη από τους συλλογισμούς του Άρτουρ Σοπενχάουερ (1788-1860), ο οποίος μιλούσε για τη θέληση (βούληση - will) σαν μια κοσμική δύναμη που απλώνεται πέρα από τα όρια του ανθρώπου στο σύμπαν και διαπερνά όλα -είτε έμβια είτε ανόργανα- τα όντα του κόσμου.
Ο Θεοδόσης Πελεγρίνης, στο μνημειώδες Λεξικό της Φιλοσοφίας (2005) του, γράφει σχετικά με τη θέληση στον Σοπενχάουερ: «Πρόκειται για μια ορμή τυφλή -υπό την έννοια ότι δεν δρα βάσει κάποιου σχεδίου- απεριόριστη και ακατάπαυστη. Η έσχατη εξήγηση της φύσης αλλά και της συμπεριφοράς ειδικά του κάθε όντος θα πρέπει να αναζητηθεί στη βούληση. Η επιστήμη μπορεί να περιγράψει τις φαινομενικές μόνο εκδηλώσεις των όντων, αλλά την ουσία τους την αποκαλύπτει η βούληση, που ενυπάρχει σε αυτά. Η επιστήμη, π.χ. είναι σε θέση, αναφερόμενη στα χαρακτηριστικά του πεύκου, να περιγράψει τις συνθήκες υπό τις οποίες δημιουργείται κάτι τον τρόπο κατά τον οποίο αναπτύσσεται, αλλά αδυνατεί να απαντήσει στο έσχατο ερώτημα: γιατί το πεύκο, κάτω από συγκεκριμένες αιτίες, αναπτύσσεται έτσι; Η έσχατη αιτία, που θα μας επιτρέψει να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό, είναι η βούληση. Το πεύκο δημιουργείτε, υπάρχει και παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά που έχει, επειδή η βούληση την οποία κλείνει μέσα του το προτρέπει να δημιουργείται, να υπάρχει και να εκδηλώνεται με τον τρόπο αυτόν - και, όχι, λ.χ. με τον τρόπο που δημιουργείτε, υπάρχει και εκδηλώνεται ο κάκτος».
Για αυτή τη δύναμη ακριβώς μίλησε ο Κρόουλυ, για τη θέληση που δένει ερμητικά όλα τα πλάσματα της ύπαρξης με όρους συμπάθειας και τα κατευθύνει σ’ ένα μονοπάτι αγάπης, δηλαδή συνοχής, δημιουργίας και ανάπτυξης.
Η αγάπη και η θέληση είναι έννοιες ίσες στη φιλοσοφία του Θελήματος (Thelema), αφού αριθμοσοφικά δίνουν και οι δυο τον αριθμό 93. Η αληθινή θέληση είναι εξέλιξη και δημιουργία, ενώνει και γεννά, είναι πατέρας κάθε τελειότητας, η δύναμη και η κατάσταση του τελειοποιημένου ανθρώπου.
Η θέληση του Κρόουλυ δεν διαφέρει με το τέλεσμα του Ερμή, και αν ορισμένοι επιμένουν πως οι δυο αυτές έννοιες είναι απόλυτα ξένες μεταξύ τους, τους παραπέμπω στη μυσταγωγική ανάλυση του πυθαγόρειου θεωρήματος από τον Γράβιγγερ στο βιβλίο του Πυθαγόρας (1998).
Εκεί, μέσα από τα αξιώματα της γεωμετρίας και τη «μαγεία» των μαθηματικών, αναπαριστάται με τον καλύτερο τρόπο η τελείωση του ανθρώπου, όταν η προσωπική θέληση ελαττώνετε ή πιο ορθά, συμπίπτει με τη θεϊκή πρόνοια. Έτσι, στο ορθογώνιο τρίγωνο των Πυθαγορείων, η οριζόντια πλευρά ή αλλιώς η θέληση του ατόμου, καθώς μειώνεται και πλησιάζει στο σημείο επαφής της κάθετης πλευράς (που εδώ συμβολίζει τη Θεία Πρόνοια), ελαχιστοποιεί την υποτείνουσα, τη γραμμή δηλαδή της Ειμαρμένης.
Τότε η βούληση του ανθρώπου γίνεται ένα με αυτήν του Θεού, τα δυο σημεία ταυτίζονται, ο μακρόκοσμος γίνεται ένα με το μικρόκοσμο και το άτομο τελειοποιείται, καθώς γίνεται μέτοχος της κοσμικής θέλησης.

7 comments:

Γιώργος Ιωαννίδης said...

Πέρα από τα παραπάνω μπορούν ασφαλώς να γίνουν περισσότερες αναλύσεις του Θελημικού moto. Όσοι ενδιαφέρονται να μάθουν πιο πολλά για το θέμα, μπορούν να μελετήσουν το The Law is for All του Άλιστερ Κρόουλυ, ενώ μπορούν να μάθουν περισσότερο για την σχέση του Θελήματος με το τέλεσμα του Ερμή και τον Σμαραγδένιο Πίνακα, στο συλλογικό βιβλίο, Αλχημεία (2010) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρχέτυπο.

despot said...

ena axiologo arthro to opoio axizei na diavasei kaneis...

Thelemic_Hierophant said...

Και σας είχα παρεξηγήσει Κύριε Ιωαννίδη...

Anonymous said...

εχει να κανει με το συλογικο ασεινηδειτο που διατυπωσε αργοτερα ο καρλ γιουνγκ;

Γιώργος Ιωαννίδης said...

ποιο πράγμα ακριβώς;

nimertis said...

Κύριε Ιωαννίδη καλησπέρα. Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθώ τα άρθρα και τις εργασίες σας. Ζητώ άδεια φιλοξενίας στο ιστολόγιό μου (Περιοχή Μ)
http://aream-nimertis.blogspot.com του συγκεκριμένου θέματος για το Νόμο του Θελήματος. Ευχαριστώ.

Γιώργος Ιωαννίδης said...

Κανένα πρόβλημα! χαρά μου - απλά να αναφερθεί παρακαλώ, συγγραφέας και πηγή αναδημοσίευσης!

Post a Comment

Αγαπητέ επισκέπτη, άφησε εδώ το μήνυμα σου, μα να θυμάσαι, σχόλια που δεν αρμόζουν στο ημερολόγιο θα αφεθούν στην λήθη του κυβερνοχώρου!

Copyright 2009 | Based on a FoolBlogger's template, designed by Ophelia Nicholson.
The initial design was modified by Nikolaos Koumartzis for meta-δίκτυο and Hellenic Society of Metaphysics.