11 Αυγούστου: Τελείωσε πριν λίγες ημέρες η πρώτη σαιζόν από την νέα τηλεοπτική παραγωγή του Steven Spielberg, Falling Skies.
Λόγο της προώθησης που δέχτηκε, δεν σας κρύβω πως περίμενα πολλά, είδα λιγότερα, αλλά σε γενικές γραμμές έμεινα ικανοποιημένος διότι, αν και πρόκειται απλά για το ξεδίπλωμα μιας ακόμη μετά-αποκαλυπτικής περιπέτειας που θα ξεχάσεις λίγες ώρες αφού τελειώσει η προβολή, βλέπετε ευχάριστα κερδίζοντας το ενδιαφέρον σου με τα (έστω και κλισέ) ερωτηματικά που εμφανίζει (κάπως αργά δυστυχώς) σταδιακά στα 10 επεισόδια του πρώτου season.
Συνοπτικά, πρόκειται για το (γνωστό πια) σενάριο επιβίωσης μιας ομάδας ανθρώπων από την ξαφνική επιδρομή εξωγήινων στον πλανήτη. Τα εφέ, αν και καλά, είναι μάλλον λιγοστά (και επαναλαμβανόμενα) σε αντίθεση με τους διαλόγους που μετατρέπουν την σειρά από εσχατολογικό sci fi σε ένα ακόμη δακρύβρεχτο drama με φόντο μια εξωγήινη επικυριαρχία.
Προσωπικά, αυτό που με κούρασε ήταν η (επιτηδευμένη) επιμόρφωση μας για την Αμερικάνικη ιστορία (sic) όπως και η επιμονή στην σχέση πατέρα-γιού, λεπτομέρεια που υπερσκιάζει σχεδόν όλα τα προβλήματα της ομάδας!
Εντύπωση επίσης προκαλεί το έντονο μιλιταριστικό ύφος των επεισοδίων που θυμίζει κάπως το Battlestar Galactica δίχως όμως τους κοινωνικούς και (ψευδό)θεολογικούς του προβληματισμούς!
Ενδιαφέρον έχει επίσης το γεγονός πως η σειρά προβάλλεται την ίδια εποχή με το V (ναι αυτό με τους ερπετάνθρωπους που θυμίζει τόσο έντονα τις παλιές θεωρίες συνωμοσίας τύπου David Icke) αλλά και το The Walking Dead, με το οποίο μοιάζει εξαιρετικά!
Και αν σ' αυτό το σημείο ακούσω πάλι πως μας προετοιμάζουν (μέσω τηλεοπτικής προπαγάνδας) για μια επικείμενη εισβολή εξωγήινων, να σας θυμίζω πως όλα στο Hollywood ακολουθούν την περπατημένη οδό! Εκστασιασμένοι όλοι οι παραγωγοί από την απροσδόκητη (εμπορική) επιτυχία του BsG, αναζητούν (παρόμοιους) τρόπους για να καλύψουν το κενό που άφησε πίσω του.
Άλλωστε, ανάλογες (και μάλλον καλύτερες) σειρές έχουν παιχτεί πολλές φορές στο παρελθόν -θυμάστε το The War of the World του 1988;- όμως οι... ουρανοί δεν έχουν πέσει ακόμη, και κανένας εξωγήινος δεν φαίνεται να απειλεί τον πολιτισμό μας ως έχει.
Όπως και να έχει πάντως, το Falling Skies δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την ποιότητα του Game of Thrones (το οποίο πραγματικά μας εντυπωσίασε φέτος), αλλά σίγουρα είναι πολύ καλύτερο από άλλες παραγωγές που μοιάζουν με τηλεοπτικά φταρνίσματα (βλέπε The Cape, Alphas κ.α.).
Λόγο της προώθησης που δέχτηκε, δεν σας κρύβω πως περίμενα πολλά, είδα λιγότερα, αλλά σε γενικές γραμμές έμεινα ικανοποιημένος διότι, αν και πρόκειται απλά για το ξεδίπλωμα μιας ακόμη μετά-αποκαλυπτικής περιπέτειας που θα ξεχάσεις λίγες ώρες αφού τελειώσει η προβολή, βλέπετε ευχάριστα κερδίζοντας το ενδιαφέρον σου με τα (έστω και κλισέ) ερωτηματικά που εμφανίζει (κάπως αργά δυστυχώς) σταδιακά στα 10 επεισόδια του πρώτου season.
Συνοπτικά, πρόκειται για το (γνωστό πια) σενάριο επιβίωσης μιας ομάδας ανθρώπων από την ξαφνική επιδρομή εξωγήινων στον πλανήτη. Τα εφέ, αν και καλά, είναι μάλλον λιγοστά (και επαναλαμβανόμενα) σε αντίθεση με τους διαλόγους που μετατρέπουν την σειρά από εσχατολογικό sci fi σε ένα ακόμη δακρύβρεχτο drama με φόντο μια εξωγήινη επικυριαρχία.
Προσωπικά, αυτό που με κούρασε ήταν η (επιτηδευμένη) επιμόρφωση μας για την Αμερικάνικη ιστορία (sic) όπως και η επιμονή στην σχέση πατέρα-γιού, λεπτομέρεια που υπερσκιάζει σχεδόν όλα τα προβλήματα της ομάδας!
Εντύπωση επίσης προκαλεί το έντονο μιλιταριστικό ύφος των επεισοδίων που θυμίζει κάπως το Battlestar Galactica δίχως όμως τους κοινωνικούς και (ψευδό)θεολογικούς του προβληματισμούς!
Ενδιαφέρον έχει επίσης το γεγονός πως η σειρά προβάλλεται την ίδια εποχή με το V (ναι αυτό με τους ερπετάνθρωπους που θυμίζει τόσο έντονα τις παλιές θεωρίες συνωμοσίας τύπου David Icke) αλλά και το The Walking Dead, με το οποίο μοιάζει εξαιρετικά!
Και αν σ' αυτό το σημείο ακούσω πάλι πως μας προετοιμάζουν (μέσω τηλεοπτικής προπαγάνδας) για μια επικείμενη εισβολή εξωγήινων, να σας θυμίζω πως όλα στο Hollywood ακολουθούν την περπατημένη οδό! Εκστασιασμένοι όλοι οι παραγωγοί από την απροσδόκητη (εμπορική) επιτυχία του BsG, αναζητούν (παρόμοιους) τρόπους για να καλύψουν το κενό που άφησε πίσω του.
Άλλωστε, ανάλογες (και μάλλον καλύτερες) σειρές έχουν παιχτεί πολλές φορές στο παρελθόν -θυμάστε το The War of the World του 1988;- όμως οι... ουρανοί δεν έχουν πέσει ακόμη, και κανένας εξωγήινος δεν φαίνεται να απειλεί τον πολιτισμό μας ως έχει.
Όπως και να έχει πάντως, το Falling Skies δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την ποιότητα του Game of Thrones (το οποίο πραγματικά μας εντυπωσίασε φέτος), αλλά σίγουρα είναι πολύ καλύτερο από άλλες παραγωγές που μοιάζουν με τηλεοπτικά φταρνίσματα (βλέπε The Cape, Alphas κ.α.).




