29 Μαρτίου: Και ενώ οι δραματικές εξελίξεις στην Ιαπωνία συνεχίζουν επιβεβαιώνοντας τα χειρότερα σενάρια για τους κατοίκους και το περιβάλλον, φαίνεται πως η κοινή γνώμη όχι απλά δεν συγκινήθηκε, όσο συνεχίζει να καλλιεργεί σενάρια συνωμοσίας συνδέοντας τα... ασύνδετα.
Έτσι, μετά το μαζικό mail για το ξύπνημα του Κθούλου (ως υπεύθυνο του μεγάλου σεισμού), σειρά έχουν οι Ιλλουμινάτι. Και πιο συγκεκριμένα, μια από τις κάρτες του γνωστού παιχνιδιού Illuminati του Steve Jackson (που μας χάρισε την εξαίρετη σειρά Munchkin).
Το εν λόγω καρτοπαίχνιδο κυκλοφόρησε το 1982, γνωρίζοντας μεγάλη απήχηση, καθώς ήταν βασισμένο στα μυθιστορήματα του Robert A. Wilson. Μέχρι σήμερα όμως, έχει προκαλέσει πολλές φορές την προσοχή των συνωμοσιολάγνων, οι οποίοι διακρίνουν σ' αυτό, σημάδια και προφητείες.
Το πιο πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η κάρτα που αφορά τον συνδυασμό καταστροφών. Απεικονίζει άραγε το τραγικό γεγονός που χτύπησε την Ιαπωνία; Πιστεύω πως όχι!
Αν προσέξετε καλά, η εικονογράφηση της συγκεκριμένης κάρτας ΔΕΝ δείχνει Ιάπωνες, πουθενά στο κείμενο ΔΕΝ γίνεται λόγος για τσουνάμι ή/και πυρηνική μόλυνση και το ρολόι στην εικονογράφηση (αν υποθέσουμε πως είναι πράγματι αυτό στο Τόκιο) κάπως δύσκολα μπορεί να σχετίζεται με την καταστροφή στην Φουκουσίμα, περιοχή που απέχει χιλιάδες χιλιόμετρα από την Ιαπωνική πρωτεύουσα!
Το μόνο κάπως ασυνήθιστο στην όλη εικόνα, είναι οι δείκτες του ρολογιού που δείχνουν τους αριθμούς 3 και 11 -ο σεισμός πραγματοποιήθηκε στις 11 Μαρτίου 2011- αν θεωρήσουμε όμως πως οι ίδιοι αριθμοί κατέχουν σημαντική σημασία στον αποκρυφισμό, δεν μας κάνει εντύπωση γιατί οι δημιουργοί της εικόνας επέλεξαν την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει κάτι στην εικόνα που να μαρτυρά την συγκεκριμένη ημερομηνία, ούτε και το εν λόγω δραματικό συμβάν...

23 Μαρτίου: Το περιοδικό mystery σε συνεργασία με την Alpha Research Team, καλεί τους αναγνώστες του περιοδικού να συμμετέχουν σε ένα «ανοιχτό» ghost hunting που θα πραγματοποιηθεί στην Αττική, στις αρχές Απριλίου.
Ο Γιώργος Ιωαννίδης, ο Γιώργος Αδαμόπουλος, και ο Άλκης Αϊβάζης με την ομάδα του, σας προσκαλούν σε μια μοναδική βραδιά έρευνας προς αναζήτηση αποδείξεων παραφυσικών φαινομένων και αληθινών φαντασμάτων.
Αν θέλεις και εσύ να συμμετέχεις, στείλε απλά μήνυμα στο arpokratis@yahoo.com, γράφοντας απαραιτήτως την ηλικία σου και το όνομα του προφίλ σου στο Facebook. Από τις αιτήσεις που θα δεχτούμε, θα επιλεχθούν μετά από κλήρωση 10 άτομα στα οποία και θα ανακοινωθούν οι λεπτομέρειες για την τοποθεσία, και τον χρόνο συνάντησης.

Προσοχή: Καθώς η πρόσκληση αφορά μόνο τα μέλη του fan group του περιοδικού στο Facebook, όλες οι αιτήσεις που θα δεχτούμε, θα πρέπει να είναι από μέλη του group.
Η τελική επιλογή θα γίνει μονάχα μεταξύ σοβαρών αιτήσεων, από άτομα ηλικίας 21+, που διαθέτουν δικό τους μεταφορικό μέσο.
Σημειώνεται πως απαραίτητη προϋπόθεση συμμετοχής είναι η υπογραφή υπεύθυνης δήλωσης, στην οποία θα δηλώνεται πως ο συμμετέχων συμμορφώνεται πλήρως με τις υποδείξεις των διοργανωτών, όσον αφορά την ασφαλή διεκπεραίωση της έρευνας. Άρνηση υπογραφής ισοδυναμεί με ακύρωση συμμετοχής.

15 Μαρτίου: Λίγες ώρες μετά τον δραματικό μεγάλο σεισμό στην Ιαπωνία, την περασμένη βδομάδα, έφτασε ένα μαζικό mail και στον λογαριασμό μου στο Facebook, που απέδειδε (προς έκπληξη μου) την μεγάλη καταστροφή στο... ξύπνημα του Κθούλου! Το εν λόγω μύνημα που μοιράστηκε σε εκατοντάδες έλληνες, είχε ως εξής:
Ο τίτλος προέρχεται από το όνομα μιας μυστηριώδους οντότητας, τον Κθούλου, που «στο άντρο του στη βυθισμένη Ρ'λυέ κοιμάται και ονειρεύεται», ο οποίος ανήκει σε μία ράτσα πανίσχυρων εξωδιαστασιακών οντοτήτων που ο λαβκράφτ ονομάζει Μεγάλους Παλαιούς (the great old ones) ή Αρχαίους (the ancient ones), οι οποίοι είναι εξόριστοι από τον κόσμο μας και αγωνίζονται να επιστρέψουν με το άνοιγμα κάποιων μυστικών σφραγισμένων πυλών, ενώ ο τιτάνιος και χταποδόμορφος Κθούλου είναι ο μόνος απ' αυτούς που βρίσκεται στη γη, σε ένα είδος «χειμερίας νάρκης» στο βυθό κάποιου ωκεανού.
Ο ωκεανός αυτός είναι ο Ειρηνικός Ωκεανός. Εκεί που έγινε και ο σεισμός που έπληξε την Ιαπωνία.
Πλησιάζει η ευθυγράμιση των πλανητών του Ηλιακού μας συστήματος και με το κέντρο του γαλαξία μας, διαστημόπλοια που αλλάζουν μορφές έχουν πορεία αναχαίτησης με την Γη.
Ίσως δεν είναι διαστημόπλοια αλλά οι ίδιοι οι Μεγάλοι Παλαιοί που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Κθούλου! Δεν ξέρω τι θα γίνει το 2012 ή το 2013 ή το 2020 ή και εγώ δεν ξέρω πότε. Ο Λάβκραφτ όμως μας προειδοποίησε.


Αν και είναι ντροπή να αποδίδουμε την τραγωδία των συνανθρώπων μας σε αμφιλεγόμενα ευφυήματα όπως αυτά που υποστηρίζει η παραπάνω επιστολή, οφείλω να ξεκαθαρίσω πως τίποτε από όλα αυτά δεν είναι ακριβές!
Η τοποθεσία της καταποντισμένης Ρ'λύε όπου βρίσκεται παγιδευμένος ο Μέγας Κθούλου (σύμφωνα πάντα με το μυθιστόρημα The Call of Cthulhu του Χ.Φ. Λάβκραφτ), είναι αρκετά χαμηλά στον Ειρηνικό Ωκεανό, και πιο συγκεκριμένα στο γεωγραφικό σημείο 47°9′Ν. 126°43′Δ.
Αντίθετα, το επίκεντρου του μεγάλου σεισμού που συντάραξε την Ιαπωνία, ήταν αρκετά βόρεια, δηλαδή 38°322'Ν 142°369'Δ. Όπως ίσως καταλαβαίνετε, η διαφορά είναι σημαντική!
Στην περίπτωση τώρα που θεωρήσουμε πως η Ρ'λύε «μετατοπίστηκε», όπως περίπου συνέβενε με το νησί της τηλεοπτικής σειρά Lost, υπάρχει πάντα ο παράγοντας αστρολογία: με βάση το mythos, η αφύπνιση του Κθούλου θα γίνει όταν τα αστέρια είναι στην σωστή τους θέση. Το 1973 μάλιστα, ο Richard Tierney έχοντας κάνει μια σχετική έρευνα, συνέθεσε τον αστρολογικό χάρτη της στιγμής που (υποτίθετε πως) αναδύθηκε η Ρ'λύε το 1925. Αν τον συγκρίνουμε με αυτόν του μεγάλου σεισμού της Ιαπωνίας, οι διαφορές είναι ξανά αισθητές!
Περισσότερα για την έρευνα του Tierney όπως και άλλα πολλά σχετικά με τα (αληθινά) μυστήρια του Νεκρονομικόν, μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο μου Νεκρονομικόν: Το Μονοπάτι του Μαύρου Θεού, που κυκλοφορεί σε λίγους μήνες, από τις εκδόσεις Αρχέτυπο.

14 Μαρτίου: Παρακολουθώντας τις νεώτερες ραγδαίες εξελίξεις σχετικά με το εξωγήινο ζήτημα, δεν γίνεται για ακόμη μια φορά να μην θυμηθώ το περίφημο σενάριο που θέλει πως πίσω από όλα κρύβεται ένα καλά σχεδιασμένο (μακροχρόνιο) πρόγραμμα προετοιμασίας του πληθυσμού για μια επικείμενη (επίσημη αυτή την φορά) Επαφή. Κατά πόσο μπορεί να ισχύει κάτι τέτοιο όμως;
Είναι δύσκολο να αποκλείσουμε μια τέτοια πιθανότητα, αλλά αν οι κυβερνήσεις γνώριζαν πραγματικά κάτι από το 1947 (βλ. υπόθεση πρόσκρουσης στο Roswell), τότε για πιο λόγο συνέχισαν να εξετάζουν το φαινόμενο των UFOs, με ειδικές υπηρεσίες μέχρι και μόλις πρόσφατα; Ίσως γιατί κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά το τι συμβαίνει!
Με βάση μια παραλλαγή του ίδιου σεναρίου τώρα, οι κυβερνήσεις του κόσμου προσπαθούν όχι απλά να μας προετοιμάσουν για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής, αλλά και για το ενδεχόμενο αυτή να έχει εχθρικές διαθέσεις.
Αξίζει δε να θυμηθούμε εδώ τον θεωρητικό φυσικό Stephen Hawking, που τον περασμένο Απρίλιο δήλωσε: «Εάν οι εξωγήινοι μας επισκεφθούν, το αποτέλεσμα θα έχει βαρύτητα μεγαλύτερη απ' όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος αποβιβάσθηκε στην Αμερική, κάτι που δεν ήταν επιτυχημένο για τους Ινδιάνους της Αμερικής. [...] Οι εξελιγμένοι εξωγήινοι ενδέχεται να γίνουν νομάδες, αποβλέποντας στην κατάκτηση και τον αποικισμό των πλανητών στους οποίους προσεγγίζουν».
Επίκειται λοιπόν κάποιος πόλεμος, όπως τον σκιαγράφησε το Χόλλυγουντ σε γνωστές παραγωγές σαν το War of the Worlds (1953), το Independence Day (1996) και το World Invasion: Battle Los Angeles (2011); «Μάλλον όχι!» απαντάει ψύχραιμα ο καθηγητής Φυσικής του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, Paul Davies καθώς ένας πολιτισμός που έχει αναπτύξει τεχνολογία ικανή να μικραίνει την απόσταση μεταξύ των πλανητών, είναι βέβαιο πως θα έχει εξελιχθεί και κοινωνικά, ίσως ακόμη και να έχει σβήσει οποιοδήποτε γονιδιακό στοιχείο βίας υπάρχει στο γεννητικό του πρόγραμμα!
Ποιος ο λόγος λοιπόν να προβάλουμε τις αδυναμίες μας στο σύμπαν όταν αυτό μπορεί να είναι πολύ πιο ειρηνικό από ότι εμείς; Μάλιστα, το γεγονός πως η ανθρωπότητα βρίσκεται τόσο στενά δεμένη με τα πάθη της, θα μπορούσε να είναι η κύρια αιτία μιας γαλαξιακής καραντίνας!
Ίσως λοιπόν πράγματι, όντα από άλλους κόσμους να μας έχουν προ πολλού εντοπίσει, και να μας επιτηρούν υπομονετικά διστάζοντας να έρθουν σε Επαφή μαζί μας βλέποντας τον βαθμό βίας που μας χαρακτηρίζει...

11 Ιανουαρίου: Είναι καιρός τώρα που έχω εντοπίσει μια παράξενη μορφή σύμπτωσης να συμβαίνει σε ολόκληρο τον πλανήτη. Σύμπτωση που φαίνεται να αποκτάει ένα ιδιαίτερο νόημα κάτω από ειδικές συνθήκες και τρόπους ερμηνείας.
Αναφέρομαι ασφαλώς στα πολλαπλά περιστατικά αιφνίδιου θανάτου χιλιάδων ζώων σε διάφορες πλευρές του πλανήτη μας (δείτε εδώ)!
Η αρχή έγινε λίγο μετά την αυγή του νέου χρόνου όταν στην πολιτεία του Αρκάνσας βρέθηκαν νεκρά περισσότερα από πέντε χιλιάδες πουλιά. Λίγο αργότερα το φαινόμενο επαναλήφτηκε στην Σουηδία και σε άλλες χώρες, κάθε φορά με την «συμμετοχή» πουλιών και πλασμάτων της θάλασσας που βρίσκονται νεκρά δίχως εμφανή αιτία! Τι συμβαίνει άραγε;
Μήπως πρόκειται για ένα κατακλυσμικό πλανητικό γεγονός που βρίσκεται στα πρώτα στάδια του (βλέπε Φ2012); Για ένα παραδοξολογικό φαινόμενο σαν αυτά που αναφέρει ο καλός φίλος και ερευνητής Θανάσης Βέμπος στο βιβλίο του Μαύρα Υπόγεια Ρεύματα; Πρόκειται άραγε για την ενεργοποίηση ενός υπερ-όπλου τύπου HAARP; Ή μήπως είναι ένα ακόμη αποτέλεσμα της παγκοσμιοποιημένης πληροφόρησης;
Μέχρι σήμερα δεν έγραψα κάτι σχετικά με το θέμα διότι θεωρώ πως πρέπει να συγκεντρωθούν πρώτα τα απαραίτητα στοιχεία από τους ειδικούς, προτού βιαστούμε όλοι να πανικοβληθούμε.
Καθώς λοιπόν τα πρώτα δεδομένα αρχίζουν και εμφανίζονται, νομίζω πως πρέπει να δώσουμε τον λόγο σε κάποιους πιο ειδικούς για μια πιο έγκυρη ενημέρωση.
Μια τέτοια φωνή, είναι ασφαλώς αυτή του Dr. Michio Kaku ο οποίος και έγραψε σήμερα στον προσωπικό του ιστότοπο τα εξής...

04 Ιανουαρίου: Είναι καιρός τώρα που μια περίεργη είδηση αναδημοσιεύεται σε πολλά ιστολόγια, σχετικά με κάποιον αστροφυσικό της NASA που εντόπισε και φωτογράφισε τρία μεγάλα διαστημόπλοια, να κατευθύνονται προς την Γη. Μάλιστα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του εν λόγω ερευνητή, οι εξωγήινοι αναμένεται να φτάσουν στην γειτονιά μας, τον Δεκέμβριο του 2012!
Πρόκειται άραγε για μια συνταρακτική ανακάλυψη ή για μια ακόμη απάτη στην οποία πέσανε θύμα εκατοντάδες δημοσιογράφοι και χιλιάδες κόσμος σε ολόκληρο τον πλανήτη;
Δυστυχώς, πρόκειται για το δεύτερο! Αν και η είδηση έγινε γνωστή στα τέλη Δεκεμβρίου του 2010, σχετικές αναφορές είχα εντοπίσει πολύ νωρίτερα, ξεκινώντας από τον Σεπτέμβρη σε διάφορα αγγλόφωνα συνωμοσιολογικά forum. Κάθε φορά βέβαια, οι λεπτομέρειες διαφέρανε, γι' αυτό και δεν έδωσα περισσότερη σημασία.
Όταν πρόσφατα όμως, έφτασε και στην ελληνική ειδησιογραφία -κάνοντας μάλιστα πολλούς να μιλάνε πάλι για την επιστροφή των ΕΛ από το διάστημα!- μέσω των σχετικών δημοσιευμάτων της Pravda, κατάλαβα πως το θέμα αγγίζει το Φ2012.
Η αλήθεια λοιπόν έχει ως εξής: ο υποτιθέμενος επιστήμονας Kasnov υπάρχει, μόνο που ονομάζεται Craig Kasnoff, δεν είναι αστροφυσικός αλλά συνδημιουργός του προγράμματος SETI@home, και όπως ο ίδιος δηλώνει κατηγορηματικά, δεν σχετίζεται με κανένα τρόπο με τα εν λόγω δημοσιεύματα!
Όσον αφορά τώρα την φωτογραφία με τα διαστημόπλοια, ναι υπάρχει εξίσου, μόνο που πρόκειται για σκαναρισμένη εικόνα μιας φωτογραφικής πλάκας που λόγο της επεξεργασίας που υπέστη έχει αλλοιωθεί σε σημείο να παρουσιάζει κάτι που δεν υπάρχει στην αρχική εικόνα! Και αυτό είναι το πόρισμα του αστρονόμου και λέκτορα Phil Plait, ο οποίος μας βεβαιώνει πως τίποτα τρομακτικό δεν πλησιάζει την Γη μας. Τουλάχιστον όχι ακόμη...

02 Δεκεμβρίου: Και μετά τις αποψινές δηλώσεις της NASA όπου επιβεβαιώθηκε και επιστημονικά η ύπαρξη μικροοργανισμών στον πλανήτη μας που έχουν διαφορετική πορεία εξέλιξης από την δική μας, το εξωγήινο ζήτημα όχι απλά αναγεννάτε αλλά και επαναπροσδιορίζεται.
Τι γίνεται όμως με τα «κλασσικά» UFOs; Υπάρχουν ή όχι;
Στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Αθήνα, είχα την χαρά να συναντηθώ μετά από πολύ καιρό, μ' έναν φίλο και παλιό ερευνητή του παράξενου, για μια πολύωρη κουβέντα σχετικά με τις νεώτερες εξελίξεις στο χώρο του μυστηρίου.
Ο διάλογος περνούσε από διάφορα θέματα (όπως πάντα συμβαίνει σ' αυτές τις καταστάσεις), μέχρι που καταλήξαμε να μιλάμε για τα δυσεξήγητα φαινόμενα στην Ελλάδα, των αρχών του προπερασμένου αιώνα. Ο φίλος μου, έχοντας τελειώσει πρόσφατα μια μεγάλη έρευνα σε όλες τις εφημερίδες της εποχής, για σχετικά γεγονότα, ήταν το καταλληλότερο άτομο για να μου απαντήσει σ' ένα ερώτημα που με ενδιαφέρει ιδιαιτέρως: «Θανάση, υπάρχουν αναφορές για UFOs στην Ελλάδα πριν το 1947;» ρώτησα. Η απάντηση, όχι μόνο ήταν καταφατική, αλλά συνοδεύτηκε και με ένα πλήθος διηγήσεων!
Και πράγματι, αν κανείς ψάξει προσεκτικά τα κιτάπια της ιστορίας, θα δει πως αλλόκοτες εμφανίσεις έχουν καταγραφεί το 1866 στην Κέρκυρα, το 1936 στην Αθήνα, το 1946 στην Θεσσαλονίκη κ.α. όλα αρκετό καιρό προτού ο Κένεθ Άρνολντ δει τους (επίσημα) πρώτους ιπτάμενους δίσκους στον ουρανό των ΗΠΑ στις 24 Ιουνίου του 1947!
Ασφαλώς οι εμφανίσεις που σημειώνονταν κατά το παρελθόν δεν είναι τόσες όσες παρατηρούνται σήμερα, ενώ αν διαβάσει κανείς εμπεριστατωμένες μελέτες, όπως αυτές του Jacques Vallee, θα δει πως στην πραγματικότητα, οι ξένοι από το διάστημα μας φαίνεται να μας παρακολουθούν συστηματικά από την αυγή της ιστορίας!
Το αληθινό ερώτημα εδώ λοιπόν, είναι απλό: τι συμβαίνει; Το πρώτο πράγμα που μπορεί να σκεφτεί κανείς, είναι πως βρισκόμαστε υπό ένα είδος μόνιμου «εργαστηριακού» ελέγχου από τους εξωγήινους, οι οποίοι περιμένουν υπομονετικά μέχρι ωσότου η ανθρωπότητα ωριμάσει για να πραγματοποιήσουν μια επίσημη και σε μεγάλο εύρος, επαφή. Ένα διαφορετικό σενάριο λέει, πως οι εξωγήινοι μπορούν και ελέγχουν την ροή του χρόνου, και ως εκ τούτου, γλιστράνε μπρος και πίσω στην ιστορία.
Υπάρχει όμως και ένα τρίτο σενάριο, αρκετά γοητευτικό και ικανό να απαντήσει σε πλήθος ερωτημάτων: πως δηλαδή τα UFOs δεν είναι απτά μεταλλικά αντικείμενα τα οποία μεταφέρουν πλάσματα από άλλους κόσμους, αλλά μια ιδέα γεμάτη νόημα, ένας σύγχρονος μύθος με διαχρονικά και πανανθρώπινα στοιχεία.
Αναμφίβολα, η τελευταία αυτή σκέψη ανήκει στον μεγάλο δάσκαλο της ψυχολογίας του βάθους, Κάρλ Γιούνγκ ο οποίος το 1958, αφού ερεύνησε το φαινόμενο των εμφανίσεων, έγραψε το περίφημο βιβλίο Flying Saucers: A Modern Myth.
Σ' αυτό υποστηρίζει πως το συλλογικό μας ασυνείδητο προβάλει στον ουρανό αρχετυπικά σύμβολα ενότητας με σκοπό να αντισταθμίσει την όποια (ψυχοκοινωνική) εσωτερική δυσαρμονία. Έτσι, σε περιόδους κρίσης (όπως περίπου είναι η εποχή που διανύουμε σήμερα), ο άνθρωπος τείνει να βλέπει σημάδια στον ουρανό, σημάδια ελπίδας και λύτρωσης.
Εύλογα όμως θα με ρωτήσετε τώρα: «πως γίνεται μια ιδέα, μια οπτασία, ακόμη και αν έχει ένα τόσο ευεργετικό νόημα, να μπορεί να αφήνει σημάδια στο χώμα, και να φωτογραφίζετε;»
Γίνετε, αν είστε από αυτούς που πιστεύουν πως δεν υπάρχει κανένα αναντίρρητο αποδεικτικό στοιχείο, πέρα από φήμες και μερικές κακής ποιότητας μαγνητοσκοπήσεις από φωτεινά σημάδια που θα μπορούσαν να είναι οτιδήποτε - από σμήνη πουλιών, μέχρι και απλά σύννεφα.
Δεν γίνετε, αν παρακολουθώντας τις διεθνείς εξελίξεις, έχετε προσέξει πως αυξάνεται ο αριθμός των πολιτικών, στρατιωτικών και των επιστημόνων που παραδέχονται δημοσίως πως κάτι αληθινά παράξενο συμβαίνει πάνω από τα κεφάλια μας.
Τι πιστεύω εγώ; Θεωρώ πως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση. Πως δηλαδή, το σύμπαν είναι αρκετά μεγάλο ώστε σε κάποια γωνιά του να υπάρχει έστω και ένας εξωγήινος πολιτισμός που να έχει την δυνατότητα να εκμηδενίζει τις αποστάσεις. Γιατί λοιπόν να μην εντόπισε τον πλανήτη μας, και όλο περιέργεια να μελετάει τους δίποδους πιθήκους του, που έχουν παρόμοια όνειρα με τους δικούς του προγόνους;
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως όλες οι εμφανίσεις UFOs είναι τα οχήματα των επισκεπτών μας. Στο σύνολο τους νιώθω πως αποτελούν ένα φαινόμενο της κοινωνίας μας, που μπορεί να εξηγηθεί με τρόπους όπως την θεωρία του Γιούνγκ. Είναι πολύ πιθανόν όμως, κάπου ανάμεσα στις παρεξηγημένες θεάσεις, και στις οπτικές απάτες να υπάρχει ένα αληθινό σκάφος από αλλού. Ένα αυθεντικό όχημα ελπίδας που η ύπαρξη και μόνο του μπορεί να μας βεβαιώσει πως δεν είμαστε μόνοι!
Ας σταματήσουμε λοιπόν να περπατάμε όλοι σκυφτοί, και ας κοιτάξουμε λίγο ψηλά. Ο ουρανός μας μπορεί να κρύβει περισσότερες ομορφιές (και απαντήσεις) από όσες νομίζουμε...

16 Νοεμβρίου: Στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Αθήνα, είχα την χαρά να συναντηθώ μετά από πολύ καιρό, μ' έναν φίλο και παλιό ερευνητή του παράξενου, για μια πολύωρη κουβέντα σχετικά με τις νεώτερες εξελίξεις στο χώρο του μυστηρίου.
Ο διάλογος περνούσε από διάφορα θέματα (όπως πάντα συμβαίνει σ' αυτές τις καταστάσεις), μέχρι που καταλήξαμε να μιλάμε για τα δυσεξήγητα φαινόμενα στην Ελλάδα, των αρχών του προπερασμένου αιώνα.
Ο φίλος μου, έχοντας τελειώσει πρόσφατα μια μεγάλη έρευνα σε όλες τις εφημερίδες της εποχής, για σχετικά γεγονότα, ήταν το καταλληλότερο άτομο για να μου απαντήσει σ' ένα ερώτημα που με ενδιαφέρει ιδιαιτέρως: «Θανάση, υπάρχουν αναφορές για UFOs στην Ελλάδα πριν το 1947;» ρώτησα. Η απάντηση, όχι μόνο ήταν καταφατική, αλλά συνοδεύτηκε και με ένα πλήθος διηγήσεων!
Και πράγματι, αν κανείς ψάξει προσεκτικά τα κιτάπια της ιστορίας, θα δει πως αλλόκοτες εμφανίσεις έχουν καταγραφεί το 1866 στην Κέρκυρα, το 1936 στην Αθήνα, το 1946 στην Θεσσαλονίκη κ.α. όλα αρκετό καιρό προτού ο Κένεθ Άρνολντ δει τους (επίσημα) πρώτους ιπτάμενους δίσκους στον ουρανό των ΗΠΑ στις 24 Ιουνίου του 1947!
Ασφαλώς οι εμφανίσεις που σημειώνονταν κατά το παρελθόν δεν είναι τόσες όσες παρατηρούνται σήμερα, ενώ αν διαβάσει κανείς εμπεριστατωμένες μελέτες, όπως αυτές του Jacques Vallee, θα δει πως στην πραγματικότητα, οι ξένοι από το διάστημα μας φαίνεται να μας παρακολουθούν συστηματικά από την αυγή της ιστορίας!
Το αληθινό ερώτημα εδώ λοιπόν, είναι απλό: τι συμβαίνει; Το πρώτο πράγμα που μπορεί να σκεφτεί κανείς, είναι πως βρισκόμαστε υπό ένα είδος μόνιμου «εργαστηριακού» ελέγχου από τους εξωγήινους, οι οποίοι περιμένουν υπομονετικά μέχρι ωσότου η ανθρωπότητα ωριμάσει για να πραγματοποιήσουν μια επίσημη και σε μεγάλο εύρος, επαφή.
Ένα διαφορετικό σενάριο λέει, πως οι εξωγήινοι μπορούν και ελέγχουν την ροή του χρόνου, και ως εκ τούτου, γλιστράνε μπρος και πίσω στην ιστορία.
Υπάρχει όμως και ένα τρίτο σενάριο, αρκετά γοητευτικό και ικανό να απαντήσει σε πλήθος ερωτημάτων: πως δηλαδή τα UFOs δεν είναι απτά μεταλλικά αντικείμενα τα οποία μεταφέρουν πλάσματα από άλλους κόσμους, αλλά μια ιδέα γεμάτη νόημα, ένας σύγχρονος μύθος με διαχρονικά και πανανθρώπινα στοιχεία.
Αναμφίβολα, η τελευταία αυτή σκέψη ανήκει στον μεγάλο δάσκαλο της ψυχολογίας του βάθους, Κάρλ Γιούνγκ ο οποίος το 1958, αφού ερεύνησε το φαινόμενο των εμφανίσεων, έγραψε το περίφημο βιβλίο Flying Saucers: A Modern Myth.
Σ' αυτό υποστηρίζει πως το συλλογικό μας ασυνείδητο προβάλει στον ουρανό αρχετυπικά σύμβολα ενότητας με σκοπό να αντισταθμίσει την όποια (ψυχοκοινωνική) εσωτερική δυσαρμονία. Έτσι, σε περιόδους κρίσης (όπως περίπου είναι η εποχή που διανύουμε σήμερα), ο άνθρωπος τείνει να βλέπει σημάδια στον ουρανό, σημάδια ελπίδας και λύτρωσης.
Εύλογα όμως θα με ρωτήσετε τώρα: «πως γίνεται μια ιδέα, μια οπτασία, ακόμη και αν έχει ένα τόσο ευεργετικό νόημα, να μπορεί να αφήνει σημάδια στο χώμα, και να φωτογραφίζετε;»
Γίνετε, αν είστε από αυτούς που πιστεύουν πως δεν υπάρχει κανένα αναντίρρητο αποδεικτικό στοιχείο, πέρα από φήμες και μερικές κακής ποιότητας μαγνητοσκοπήσεις από φωτεινά σημάδια που θα μπορούσαν να είναι οτιδήποτε - από σμήνη πουλιών, μέχρι και απλά σύννεφα.
Δεν γίνετε, αν παρακολουθώντας τις διεθνείς εξελίξεις, έχετε προσέξει πως αυξάνεται ο αριθμός των πολιτικών, στρατιωτικών και των επιστημόνων που παραδέχονται δημοσίως πως κάτι αληθινά παράξενο συμβαίνει πάνω από τα κεφάλια μας.
Τι πιστεύω εγώ; Θεωρώ πως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση. Πως δηλαδή, το σύμπαν είναι αρκετά μεγάλο ώστε σε κάποια γωνιά του να υπάρχει έστω και ένας εξωγήινος πολιτισμός που να έχει την δυνατότητα να εκμηδενίζει τις αποστάσεις. Γιατί λοιπόν να μην εντόπισε τον πλανήτη μας, και όλο περιέργεια να μελετάει τους δίποδους πιθήκους του, που έχουν παρόμοια όνειρα με τους δικούς του προγόνους;
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως όλες οι εμφανίσεις UFOs είναι τα οχήματα των επισκεπτών μας. Στο σύνολο τους νιώθω πως αποτελούν ένα φαινόμενο της κοινωνίας μας, που μπορεί να εξηγηθεί με τρόπους όπως την θεωρία του Γιούνγκ. Είναι πολύ πιθανόν όμως, κάπου ανάμεσα στις παρεξηγημένες θεάσεις, και στις οπτικές απάτες να υπάρχει ένα αληθινό σκάφος από αλλού. Ένα αυθεντικό όχημα ελπίδας που η ύπαρξη και μόνο του μπορεί να μας βεβαιώσει πως δεν είμαστε μόνοι!
Ας σταματήσουμε λοιπόν να περπατάμε όλοι σκυφτοί, και ας κοιτάξουμε λίγο ψηλά. Ο ουρανός μας μπορεί να κρύβει περισσότερες ομορφιές (και απαντήσεις) από όσες νομίζουμε...

Βλέπε επίσης:

• Χρειαζόμαστε τους Εξωγήινους Σήμερα Περισσότερο από Ποτέ!

• Μήπως το Μέλλον του Χριστιανισμού είναι στο Διάστημα;

27 Μαρτίου: Με την ευκαιρία της αποψινής, ζωντανής μου παρουσίας στην τηλεοπτική εκπομπή του Κώστα Χαρδεβέλλα, με θέμα το μυστήριο του Αγίου Φωτός, θα ήθελα να παραθέσω ορισμένες σκέψεις μου πάνω στο όλο ζήτημα.
Πρόκειται ασφαλώς για ένα λεπτό θέμα που την προσέγγιση του μπορούμε να κάνουμε μέσα από πολλά πλαίσια.
Μπορούμε δηλαδή να ερευνήσουμε το φαινόμενο ιστορικά, παραψυχολογικά, κοινωνιολογικά, θεολογικά όπως και μέσα από την οπτική της εσωτερικής φιλοσοφίας.
Όσον αφορά το πρώτο κομμάτι, πιστεύω πως το βιβλίο του Μιχάλη Καλόπουλου Θαύμα ή Απάτη (2006) απαντά σε πολλά ανοιχτά ερωτήματα και θα πρότεινα ανεπιφύλαχτα σε όλους τους αναγνώστες μου να το μελετήσουν.
Αν αφήσουμε όμως στην άκρη το οποιοδήποτε σενάριο δολιότητας, μένει το ερώτημα του κατά πόσο το φαινόμενο αυτό μπορεί να εκδηλώνετε ως ανθρώπινο ψυχοκινητικό προϊόν ή ως αυθεντική αποκάλυψη της δύναμης του Θεού.
Αν ισχύει το δεύτερο, τότε έχουμε μια επαναλαμβανόμενη πιστοποίηση της ύπαρξης μιας Ανώτερης Δύναμης. Σ’ αυτή την περίπτωση όμως, είμαστε υποχρεωμένοι όλοι να αποδεχτούμε την θέληση Του! Παύουν να υπάρχουν δηλαδή περιθώρια αμφιβολίας ή ελεύθερης ατομικής επιλογής αφού η δύναμη Του είναι σαφής και μετρίσιμη.
Είναι άραγε αυτός ο Θεός της αγάπης ή ένας θεός της επιβολής και του εξαναγκασμού; Διατηρώ πολλές επιφυλάξεις εδώ.
Μήπως τότε αυτό που συμβαίνει είναι ένα μαζικό ψυχοκινητικό φαινόμενο; Είναι αλήθεια επίσης πως θα μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε το όλο συμβάν της εμφάνισης μέσα από όρους ομαδικής υστερίας όπου οι παραισθήσεις των λίγων μεταδίδονται και μοιράζονται «απλόχερα» στις ευαίσθητες ψυχολογίες των παρευρισκομένων που πηγαίνουν τις περισσότερες φορές στις Εκκλησίες γιατί έχουν ανάγκη να πιστέψουν – κάτι αντίστοιχο άλλωστε συμβαίνει στην πυροβασία όπου ένας συνδυασμός αυθυποβολής, απλής φυσικής και εκστατικών πεποιθήσεων, προκαλεί το γνωστό φαινόμενο και τις όποιες διαστάσεις του.
Επομένως, ένα τόσο εντυπωσιακό θαύμα όπως αυτό με το Άγιο Φως, παλινδρομεί συχνά την ψυχολογία του ατόμου σε μια πρώιμη ηλικιακή θέση. Ο ενήλικας γίνεται ασυνείδητα ξανά παιδί καθώς συναντά εκ νέου τον τροφό-Θεό-πατέρα που θα τον φροντίσει και θα αναλάβει εκείνος τις ευθύνες που δεν μπορεί να σηκώσει άλλο πια στην ζωή του.
Φυσικά, αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος, διότι το ίδιο φαινόμενο λειτουργεί και ψυχανοδικά… αλλά για αυτό θα αναφερθώ στην συνέχεια.
Μείναμε λοιπόν στο ερώτημα του κατά πόσο το φαινόμενο αυτό είναι παραψυχολογικό ή όχι. Μιλάμε φυσικά για την πυροκίνηση, μια αμφιλεγόμενη ικανότητα του ανθρώπου. Και λεω αμφιλεγόμενη διότι αν και κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί διάφοροι «θαυματοποιοί» δεν έχει εξακριβωθεί ακόμη επιστημονικά!
Παρόλ’ αυτά, οι περισσότεροι ασκητές στο χώρο του πρακτικού εσωτερισμού παραμένουν θετικοί απέναντι στις μορφοπλαστικές ικανότητες του μυαλού. Διότι αν μπορεί η σκέψη μας να υλοποιεί πνευματιστικά φαινόμενα (βλ. την περίπτωση του Philip Aylesford) τότε γιατί να μην μπορεί να δημιουργήσει σπίθες φωτιάς από το πουθενά!
Είτε λοιπόν οι φλόγες ξεπετάγονται από τις λανθάσουνες δυνάμεις Ψ του ανθρώπου, είτε είναι γέννημα του Θεού είτε ακόμη και προϊόν απάτης… η άφιξη του Αγίου Φωτός έχει τεράστια λειτουργική αξία σε κοινωνικό όσο και σε ατομικό επίπεδο.
Βλέπετε, το αναμμένο κερί είναι πρώτα από όλα ένα σύμβολο, το εξατομικευμένο φως. Αλλά καθώς μοιράζεται από τον Έναν στους πολλούς, μαρτυρά την έννοια της συμμετοχής σ’ ένα και αδιαίρετο σώμα. Ο συμβολισμός αυτός έχει τεράστια σημασία για μια κοινωνία που χρειάζεται ζωντανούς θεσμούς για να την κρατούν ενωμένη.
Ταυτόχρονα, το γεγονός πως ο Ένας είναι μια υπερβατική Αρχή, τονίζει τον δεσμό του μακρόκοσμου με τον μικρόκοσμο. Είναι λες και την στιγμή της υλοποίησης, ο Θεός «σκύβει» πάνω από την Ιερουσαλήμ, κάνοντας έτσι αυτή την τιποτένια γωνιά του σύμπαντος (και τους ανθρώπους της), το αξιοπρόσεχτο κέντρο των πάντων.
Το κερί λοιπόν μας ενώνει (υψώνει) με την άλλη πλευρά, ενώ η φλόγα λειτουργεί σαν μια χειροπιαστή «γέφυρα» ανάμεσα στην εσωτερική ανθρώπινη σπίθα και το άκτιστο φως που είναι ο Θεός.
Το Άγιο Φως συνεπώς, είναι η ζωντανή σφραγίδα σύζευξης του Άνω με το Κάτω, και επιστροφής του Έξω στο Μέσα (η είσοδος του ιερέα στο «σπήλαιο» της Αφροδίτης ή αλλιώς ένα μυστικό regressus ad uterum).
Ένα απτό σύμβολο του καθαρού πυρακτωμένου αέρα, το ανθρώπινο πνεύμα δηλαδή έτσι όπως είναι να γίνει όταν εξαγνιστεί και μεταμορφωθεί μέσα από την αλχημική διεργασία των θρησκευτικών μυστηρίων. Είναι φως ενότητας αλλά και ελπίδας που σαν βροχή «δωρίζετε» για να γεννήσει κάτι νέο στον κόσμο ή/και μέσα στην ψυχή μας, αφυπνίζοντας τις φλόγες του εσωτερικού μας Μυστικού Ήλιου.

10 Φεβρουαρίου: Την περασμένη βδομάδα είχα την χαρά να συνεργαστώ στενά με την ομάδα «κυνηγών» φαντασμάτων Alpha Research Team, που με μια στρατιά από κάμερες και πλήρως εξοπλισμένο συνεργείο, κατέφθασαν στην Θεσσαλονίκη για να ερευνήσουν ένα στοιχειωμένο σπίτι στα δυτικά της πόλης μας.
Τα φαινόμενα που καταγράφηκαν από τις κάμερες, και που τα έζησα ο ίδιος –τα περισσότερα έγιναν ενώ βρισκόμουν με άτομα της Ομάδας μέσα στο σπίτι– ήταν άκρως εντυπωσιακά: καρέκλες κινούνταν μόνες τους, πόρτες έκλειναν με δύναμη, μικροαντικείμενα πετάγονταν στον αέρα από αόρατα χέρια, κορνίζες με φωτογραφίες έπεφταν από την θέση τους…
Όλα αυτά, και πολλά περισσότερα που έδειξαν οι ειδικές κάμερες νυκτός, αποδεικνύουν πως η οικογένεια του σπιτιού συγκατοικούσε με μια αφανή οντότητα αρκετό καιρό τώρα! Γιατί όμως προκλήθηκε το στοίχειωμα; Τι μπορεί να κάνει ένα νεόχτιστο διαμέρισμα, το επίκεντρο μιας σειράς απίστευτων παραδοξολογικών φαινομένων;
Οι συνεντεύξεις που πήρα έδειξαν αμέσως πως το οικογενειακό περιβάλλον ήταν αποδιοργανωμένο καθώς σοβαρά ζητήματα επικοινωνίας είχαν αποσυνθέσει σε επικίνδυνο βαθμό κάθε αίσθημα ενότητας.
Η διαπίστωση αυτή με οδήγησε στο να θεωρήσω αρχικά ότι η νευρικότητα της οικογένειας μετατίθεται σε οπτιακουστικές παραισθήσεις και παρειδωλίες που λειτουργούν σαν υπεκφυγή των ευθυνών για την όλη κατάσταση (scapegoatism).
Καθώς όμως τα φαινόμενα άρχισαν να γίνονται εμφανή, στράφηκα στην υπόθεση πως δυο από τα μέλη της οικογένειας θα μπορούσαν να τα προκαλούν μέσω του μηχανισμού της ασυνείδητης ψυχοκινητικής προβολής, ως έμμεσος τρόπος έκφρασης δηλαδή των ανομολόγητων εσωτερικών τους συγκρούσεων…
Η πολυήμερα έρευνα όμως, έδειξε πως τα φαινόμενα εμφανίζονταν ανεξάρτητα από τα πρόσωπα που υποψιαζόμουνα, συμπεραίνοντας έτσι πως το στοίχειωμα οφείλονταν μάλλον σε μια «περαστική» οντότητα που προσελκύστηκε στο συγκεκριμένο σπίτι εξαιτίας της χρόνιας αρνητικά φορτισμένης ατμόσφαιρας – μάλιστα εντοπίσαμε πως το σημείο εισόδου-εξόδου βρισκόταν σε μια πολύ συγκεκριμένη περιοχή του σπιτιού όπου παρατηρήθηκαν όλα σχεδόν τα φαινόμενα!
Βέβαια τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, οι προσωπικές μου σημειώσεις είναι γεμάτες από αλλόκοτες λεπτομέρειες, περίεργες θεωρίες και ακόμη πιο περίπλοκες σημειολογικές παρατηρήσεις… ίσως κάποτε όλο αυτό το αρχείο γίνει ένα μεστό άρθρο για το περιοδικό μας, ασφαλώς όμως, το υλικό που μαγνητοσκοπήθηκε θα προβληθεί κάποια στιγμή στην ιδιωτική τηλεόραση…
Παρόλ’ αυτά, το θέμα δεν σταματά εδώ. Φαινόμενα αυτού του είδους συμβαίνουν συχνά – το αληθινό πρόβλημα είναι οι οικογένειες που γνωρίζοντας πλέον πως το προσωπικό τους καταφύγιο είναι στοιχειωμένο προσθέτουν στην ήδη βεβαρημένη τους καθημερινότητα ένα ακόμη βάρος!
Τι μπορεί να κάνει κάποιος αν διαπιστώσει πως το σπίτι του είναι στοιχειωμένο; Η απάντηση πιστεύω βρίσκεται στην κατανόηση της φύσης των στοιχειωμάτων.
Χρειάζεται προσεχτική και όσο το δυνατό πιο διεξοδική μελέτη στις κινητικές εκδηλώσεις, και στο background κάθε περιστατικού, έτσι ώστε ψύχραιμα να οριστούν τα αίτια. Και μετά;
Μετά οι μέθοδοι αντιμετώπισης ποικίλουν με βάση τα θρησκευτικά πιστεύω του καθένα. Πρώτα και πάνω από όλα όμως, η στάση προς τον αόρατο φίλο μας θα πρέπει να αναλογεί με την συμπεριφορά του.
Στην περίπτωση του σπιτιού της Θεσσαλονίκης που ερεύνησα, η οντότητα ήταν περιπαικτική και επιθετική προς όλους. Ένα τέτοιο πλάσμα δεν θέλει να επικοινωνήσει, παρά να παίξει με τα κουρασμένα νεύρα των ιδιοκτητών. Γι’ αυτό και εκείνοι πρέπει να αλλάξουν το μόνο πράγμα που προσέλκυσε από την πρώτη στιγμή το στοιχειό, την αρνητικότητα τους!
Ναι, μπορεί να ακουστεί κλισέ, αλλά δεν υπάρχει καλύτερη ασπίδα προστασίας από ορατές και αόρατες απειλές, από το θάρρος στην καρδιά και την ελπίδα στο μυαλό.
Κάπως έτσι, αυτό που ήρθε για να τραφεί από την μιζέρια του χώρου, θα «αναγκαστεί» να αναζητήσει αλλού την τροφή του, και το στοίχειωμα σταδιακά θα λήξει.
Σίγουρα το να μπολιάζουμε την ζωή μας με περισσότερη θετικότητα δεν είναι πάντα εύκολο, πόσο δε όταν εμπλέκεται και ένα φάντασμα. Αλλά αν δούμε το φαινόμενο αυτό όχι σαν εμπόδιο αλλά σαν μια ευκαιρία για μεταμόρφωση του εαυτού μας, τότε σίγουρα αξίζει οποιαδήποτε προσπάθεια.

4 Ιανουαρίου: Δυο είναι τα θέματα που έχουν την μεγαλύτερη απήχηση αυτή την στιγμή στο εξωτερικό: το εξωγήινο ζήτημα και το περιθανάτιο αίνιγμα – προσέξτε πως και τα δυο αφορούν το στοιχείο της εξόδου (διαφυγής) από την επαναληψιμότητα της καθημερινής μας ζωής…
Για το πρώτο μπορούν να ειπωθούν πολλά, πάρα πολλά, προσέξτε όμως λίγο αυτή την είδηση – τελικά δεν είμαστε μόνο εμείς οι «περίεργοι» που ασχολούμαστε με τους ξένους από το διάστημα!
Όσον αφορά τα φαντάσματα: σας μεταφέρω με χαρά την είδηση για το φετινό Ghost Festival του Εδιμβούργο που αυτή την φορά θα πραγματοποιηθεί στις 18 με 23 Μαρτίου – για το πλήρες πρόγραμμα των εκδηλώσεων, δείτε εδώ.
Αν το επιτρέψουν οι υποχρεώσεις μου στο περιοδικό, θα προσπαθήσω να βρεθώ και εγώ στην Σκοτία, καθώς αυτή την χρονιά, τα events θα πλαισιωθούν από σειρά ομιλιών που θα κάνουν γνωστοί παραψυχολόγοι όπως ο Dr. Ciaran O'Keeffe.
Ο τελευταίος έγινε ιδιαίτερα διάσημος μέσα από την βρετανική σειρά ντοκιμαντέρ, Most Haunted όπου μια ομάδα από εικονολήπτες και μέντιουμ περιπλανιούνται στην Αγγλία «κυνηγώντας» φαντάσματα.
Το είδος αυτών των εκπομπών γνωρίζει μεγάλη άνθιση στο εξωτερικό, και είναι πολύ πιθανόν να δούμε και στην χώρα μας κάτι αντίστοιχο. Ήδη ο Αλκιβιάδης Αϊβάζης με την ομάδα του (Alpha Research Team) επιδιώκει να αποκτήσει το δικό του μόνιμο τηλεοπτικό πόστο προβάλλοντας εβδομαδιαία τις περιηγήσεις τους σε εγκαταλελειμμένα σπίτια της Ελλάδας.
Πολλά μπορούν να γραφτούν γι’ αυτή την προσπάθεια. Προσωπικά είμαι υπέρ της, αν και επιμένω πως κατά βάση αυτές οι εκπομπές είναι περισσότερο show εικόνας και ήχου παρά επιστημονική έρευνα.
Ήδη πάντως, οι πρόσφατες εμφανίζεις του Άλκι (τον οποίο και θα συναντήσω αυτό το τριήμερο για να συνεργαστούμε σε κάποιες έρευνες εδώ Θεσσαλονίκη) σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές έχουν προκαλέσει κύμα ενθουσιώδους μιμητισμού.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι Fantasmatakides που οργώνουν την Αττική ψάχνοντας ίχνη του παραφυσικού.
Δυστυχώς στο σύνολο του υλικού που έχουν μαγνητοσκοπήσει μέχρι στιγμής δεν διακρίνεται κάτι πραγματικά αξιοπερίεργο. Για να θεωρήσουμε πως κάτι είναι παραφυσικό, πρέπει να είναι εμφανές και ευδιάκριτο όχι ένα υποκειμενικό simulacrum…
Πολύ συχνά βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε, παρά αυτό που υπάρχει από μόνο του. Πρόκειται δηλαδή για μια φυσική αντιληπτική λειτουργία gestalt όπου το ακαθόριστο συνθέτει εικόνες στην προσπάθεια του νου να προσδώσει νόημα στο ασαφές…
Παρ’ όλα αυτά ελπίζω η εν λόγο ομάδα –όπως και άλλες που περιμένω πως θα σχηματιστούν σύντομα ανά την χώρα– να συνεχίσουν απτόητοι τις προσπάθειες τους. Με την στοιχειώδη προσοχή και με τον κατάλληλο εξοπλισμό, είμαι απόλυτα βέβαιος πως κάποιος θα μπορέσει να καταγράψει κάτι πέρα από κάθε αμφιβολία.
Πέρα λοιπόν από την λεκτική μου υποστήριξη, δηλώνω ανοιχτά το ενδιαφέρον μου να βοηθήσω πρακτικά τις όποιες προσπάθειες. Διότι το «κυνήγι» των φαντασμάτων δεν είναι παιχνίδι, αλλά εμπειρία ζωής και τρόπος που μπορεί να αλλάξει όλα όσα γνωρίζουμε για την ανθρώπινη φύση.

2 Φεβρουαρίου: Λέγεται πως η εκκλησία του Rennes le Chateau είναι η μοναδική στον κόσμο για τα μυστηριώδη τεχνουργήματα της, με χαρακτηριστικότερο όλων το περίφημο άγαλμα του δαίμονα Ασμοδαίου που βρίσκεται στα αριστερά της εισόδου.
Από ότι φαίνετε όμως, το άγαλμα αυτό δεν είναι τελικά και τόσο μοναδικό! Στην βόρεια Ιταλία, στην μικρή –μόλις 5 χιλιάδων κατοίκων– πόλη Santa Lucia di Piave, στο Treviso, βρίσκεται ένας εξίσου περίεργος ναός που φιλοξενεί παραστάσεις όπως η φωτογραφία που βλέπετε παραπάνω.
Πρόκειται άραγε για το εντελώς άγνωστο Rennes le Chateau της Ιταλίας;
Σύμφωνα με τα στοιχεία που μπόρεσα να εντοπίσω, το γλυπτό με τον δαίμονα που φορά δέρμα φιδιού, είναι μια κατασκευή του Riccardo Granzotto, μαθητή του Domenico Rupolo (ο τελευταίος ήταν –αν κρίνουμε από μια προσωπογραφία του όπου περιβάλετε από γεωμετρικά εργαλεία– Ελευθεροτέκτονας και βασικός υπεύθυνος για την εσωτερική διακόσμηση του ναού).
Το άγαλμα σχεδιάστηκε και σμιλεύτηκε το 1928, αρκετά χρόνια μετά τον Ασμοδαίο του Francois Berenger Sauniere (1852-1917). Μήπως ο Granzotto είχε αντιγράψει απλά τον δαίμονα από το Rennes le Chateau; Θα μπορούσε!
Όμως ξέρουμε πως ο Granzotto είχε επισκεφτεί την Γαλλία (και συγκεκριμένα την περιοχή της Λούρδης) το 1935, όχι νωρίτερα.
Όσον αφορά την φιγούρα που προβάλει πάνω από το κοχύλι-δοχείο, είναι η Παρθένος Μαρία που ζητά με το χέρι στην καρδιά από τον Θεό, να ευλογήσει τα νερά τούτα, και τους πιστούς που θα βουτήξουν μέσα τα δάχτυλα τους.
Συμπληρωματικά αναφέρω πως ο συμβολισμός του όστρακου στην χριστιανική εικονογραφία δεν είναι σπάνιος – παραπέμπει στα νερά της βάπτισης και την ανάσταση, αν και είναι εμφανείς πιστεύω οι παγανιστικές του ρίζες…
Για περισσότερες πληροφορίες (στα ιταλικά!) δείτε και εδώ.

19 Ιανουαρίου: Στο μανιφέστο του ψυχοναύτη είναι γραμμένο με άσβηστα γράμματα η πίστη πως δεν υπάρχουν συμπτώσεις – ή πως κανένα γεγονός δεν στερείτε νοήματος.
Δεν είναι περίεργο λοιπόν που όλοι οι ακόλουθοι αυτής της ιδεολογίας σήμερα έχουν τα βιβλία του Καρλ Γιούνγκ σε περίοπτη θέση στην βιβλιοθήκη τους. Η αιτία; Μια μικρή μελέτη γραμμένη το 1952 με σκοπό την εξήγηση ενός παράξενου φαινομένου που ο ίδιος ο Ελβετός ψυχαναλυτής είχε παρατηρήσει καθόλη την κλινική του εμπειρία.
Ο τίτλος του είναι Synchronicity: An Acausal Connecting Principle και μπορείτε να το βρείτε και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ιάμβλιχος.
Τι είναι όμως η Συγχρονικότητα και γιατί θα πρέπει να μας απασχολήσει εδώ;
Well… γύρω από αυτό το θέμα έχουν γραφτεί πολλά φαιδρά, συνοπτικά όμως η Συγχρονικότητα είναι μια έκφραση της αποφένιας. Μια επεξηγηματική αρχή που εξηγεί συμπτώσεις που έχουν νόημα, όπως –και αυτό είναι κλασσικό παράδειγμα– το να πετάει ένα σκαθάρι μέσα σε ένα δωμάτιο ενώ ένας ασθενής περιγράφει πως στο όνειρο που μόλις είχε δει, υπήρχε ένας σκαραβαίος.
Ο σκαραβαίος είναι Αιγυπτιακό σύμβολο αναγέννησης. Συνεπώς, η ευοίωνη στιγμή του πετάγματος του σκαραβαίου υποδηλώνει ότι το υπερβατικό νόημα τόσο του σκαραβαίου στο όνειρο, όσο και του εντόμου μέσα στο δωμάτιο ήταν στην πραγματικότητα η ανάγκη του ασθενή να απελευθερωθεί από τον υπερβολικό ορθολογισμό του!
Η ιδέα της Συγχρονικότητας με λίγα λόγια, είναι ότι υπάρχει μια αναιτιώδης (acausal) αρχή που συνδέει γεγονότα που έχουν παρόμοια σημασία ανάλογα με τη χρονική σύμπτωση τους και όχι με τη ακολουθιακή σειρά που εμφανίστηκαν. Πρόκειται δηλαδή για ένα συγχρονισμό μεταξύ του νου και του φαινόμενου κόσμου που αντιλαμβανόμαστε…
Πόσο συχνά όμως συμβαίνει αυτό το φαινόμενο; Αρκετά συχνά – μάλιστα όσο περισσότερο δεκτικό γίνεται ένα άτομο στην τροφοδότηση πληροφοριών από το περιβάλλον, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες φαινομένων Συγχρονικότητας.
Μήπως όμως προαπαιτείτε από το άτομο να βρίσκεται σε ένα υψηλό επίπεδο επίγνωσης; Ασφαλώς! Μερικές φορές όμως, το ίδιο το περιβάλλον σε οδηγεί εκεί. Πως; Μέσα από κωδικοποιημένα μηνύματα. Ας δούμε ένα από αυτά – 11:11. Μα πρόκειται για δυο απλούς αριθμούς θα μου πείτε τώρα. Γελιέστε…
Στις 11 Ιανουαρίου 1992, περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, συμφώνησαν την ίδια ώρα της ημέρας εκείνης να στρέψουν την προσοχή τους σε μια από τις 11 Πύλες, και δια μέσου χορού και ειδικών κινήσεων, να την ξεκλειδώσουν.
Το πείραμα επαναλήφθηκε ξανά το 1993, το 1997 και το 1999, ενεργοποιώντας την Δεύτερη, Τρίτη και Τέταρτη Πύλη. Το τι ακριβώς είναι αυτές οι πύλες δεν το γνωρίζω, περιγράφονται όμως σαν περάσματα μιας σταδιακής πορείας που είναι να γεφυρώσει στην ψυχή του ασκούμενου, την διπολικότητα και την μοναδικότητα.
Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει η συγγραφέας από την Νότια Αμερική, Solara. Εμείς πρέπει να την πιστέψουμε; Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, δοκιμάστε τους εαυτούς σας διαβάζοντας το βιβλίο της 11:11: Inside the Doorway (εκδ. Star Borne Unlimited).
Αν πάλι είστε περισσότερο σκεπτικιστές, δοκιμάστε ένα άλλο σύγγραμμα: The Search for 11:11 με την υπογραφή του George Mathieu Barnard. Ποια είναι η θέση του; Well… ο Barnard ισχυρίζεται πως στον πλανήτη μας υπάρχουν αυτή την στιγμή 1.111 αιθερικά πλάσματα που σαν Φύλακες Άγγελοι εργάζονται για το καλό της ανθρωπότητας.
Αυτοί δε οι Midwayers προσπαθούν να επικοινωνήσουν μαζί μας κάθε φορά που κάτι στην ζωή μας δεν πάει καλά. Πως το καταφέρνουν αυτό; Μέσα από σημάδια τύπου 11:11. Να ξανά αυτοί οι αριθμοί! Τι μπορεί να σημαίνουν;
Σας έχει συμβεί ποτέ να ετοιμάζεστε να πάρετε μια σημαντική υπόθεση και εκείνη την στιγμή τυχαία (;) να βλέπετε πως η ώρα είναι 11:11; Σας έχει συμβεί να ξυπνάτε και να βρίσκετε το ρολόι σας στην ίδια θέση 11:11;
Δεν ξέρω ακριβώς πως/ποιος ξεκίνησε αυτό τον συσχετισμό, αλλά σήμερα υπάρχουν δεκάδες συγγραφείς (και απλοί άνθρωποι) που επιδίδονται σ’ ένα ξέφρενο κυνηγητό αυτής της ακολουθίας των αριθμών.
Ας δούμε τώρα μερικές «περίεργες» ημερομηνίες: το τοίχος του Βερολίνου έπεσε στις 11/11/89 (= 111). Η 11η Σεπτεμβρίου είναι η 254η ημέρα του έτους (όπου 2+5+4= 11) ενώ υπολείπονται ακόμη 111 ημέρες για το πλήρωμα του έτους. Η πτώση των Δίδυμων Πύργων έγινε την 11η Σεπτεμβρίου, δηλαδή 1+1+9= 11 – επίσης οι Πύργοι έμοιαζαν σαν ένα γιγάντιο 11!
Ανοίξτε όμως και το αντίτυπο της Αποκάλυψης που έχετε σπίτι σας: Πηγαίνετε στο χωρίο 11:11 και διαβάστε αυτό το πολύ θετικό μήνυμα: «… ζωογόνα πνοή από το Θεό μπήκε μέσα τους και εκείνοι, στάθηκαν και πάλι στα πόδια τους».
Μοιάζει συμπτωματικό (!) όμως πολλοί υποστηρίζουν σήμερα πως το 11:11 είναι ένα σημείο αφύπνισης, μια νοηματική τυχαιότητα που συμβάλει καθοριστικά στην πνευματική εξέλιξη του ατόμου που την παρατηρεί.
Κάποιοι, όπως ο Barnard πιστεύουν πως εξωδιαστατικά όντα μας μιλάνε μέσα από τέτοιες «συμπτώσεις». Κάποιοι άλλοι έχουν ιδρύσει δικό τους περιοδικό (με τίτλο 11:11) αρθρογραφώντας για τους τρόπους με τους οποίους μπορεί ο σύγχρονος άνθρωπος να μεταμορφωθεί μέσα από το φαινόμενο 11:11. Μερικοί πάλι πιστεύουν πως στις 11/11/2011 θα μας αποκαλυφτεί το τι ακριβώς θα πρέπει να κάνουμε για να ενεργοποιήσουμε το συνειδησιακό άλμα που είναι να συμβεί το 2012.
Ενώ τέλος, ερευνητές όπως οι συγγραφείς του βιβλίου 11:11 the Time Prompt Phenomenon, Larry Flaxman και Marie D. Jones, θεωρούν πως όλα αυτά είναι απλά μια επιτηδευμένη συσχέτιση γεγονότων και νοημάτων.
Ποια είναι όμως η δική μου γνώμη, θα αναρωτιέστε ίσως τώρα;
Πέρασα δυο μήνες προτού γράψω αυτό το κείμενο, παρατηρώντας το περιβάλλον μου και είναι αλήθεια πως διέκρινα παντού αριθμολογικά ζευγάρια (11:11, 22:22, 03:33 κ.ο.κ.) ακριβώς τις στιγμές που έπρεπε να κάνω μια σημαντική επιλογή. Μήπως το σύμπαν μας μιλάει μέσα από κωδικοποιημένους αριθμούς; Ή η ενδοψυχική μας τάση για συμμετρία τακτοποιεί τα ασύνδετα;
Ο ψυχολόγος μέσα μου κλείνει προς το τελευταίο – αλλά ο ψυχοναύτης καταλαβαίνει πως αυτό το ερώτημα δεν έχει πραγματική αξία!
Σημασία έχει πως η παρατήρηση του 11:11 μπορεί να ωφελήσει την συνείδηση που ζητά σημάδια, αρκεί να ερμηνεύσει το μήνυμα σαν μια ευκαιρία για αυτοπαρατήρηση και στοχασμό. Δεν είναι λάθος λοιπόν να «παίζουμε» με τις πιθανότητες – άλλωστε, αν είμαστε πολύ τυχεροί μπορεί και να εντοπίσουμε μέσα σ’ όλα αυτά την Παγκόσμια Συνείδηση… αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα!
Κλείνοντας, θα σας παραδώσω μια άσκηση που είναι κοντά στην φιλοσοφία των όσων έγραψα παραπάνω: για τον επόμενο μήνα, κάθε φορά που θα συναντάτε ένα καινούργιο άτομο που με κάποιο τρόπο θα σχετίζεται με τον αριθμό 11, ζητήστε του την επαγγελματική του κάρτα. Έπειτα συγκεντρώστε τα ονόματα από όλες τις κάρτες και κυκλώστε το πρώτο και το τελευταίο γράμμα σε κάθε όνομα. Στην συνέχεια αναγραμματίστε και θα σας παρουσιαστεί ένα πολύ ενδιαφέρον και αυστηρά προσωπικό μήνυμα! Καλό κυνήγι…

3 Ιανουαρίου: Χθες η ημέρα ήταν αφιερωμένη στο πρώτο μας ταξίδι για το 2010. Και τι καλύτερο από το να επισκεφτούμε τον Όλυμπο.
Μόνο που αυτή την φορά, η σύνθεση της παρέας ήταν μοναδική: μια παγανίστρια, ένας ερμητιστής, μια βουδίστρια –εγώ, εκπρόσωπος του Ρεύματος– και το τιμώμενο πρόσωπο, ο Τσόκυονγκ Πάλγκα Ρίνποτσε, ένας από τους πραγματικούς αγίους δασκάλους του θιβετανικού βουδισμού ο οποίος επισκέφτηκε πρόσφατα την χώρα μας, και τον φιλοξενεί μια καλή φίλη.
Με αυτή την εκλεκτή παρέα λοιπόν, βρεθήκαμε να βαδίζουμε στα πράσινα μονοπάτια του Ολύμπου, κατευθυνόμενοι στο παλιό μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου όπως και στην «Αγία Σπηλιά», το μέρος που μερικούς μήνες νωρίτερα –και σύμφωνα πάντα με ρεπορτάζ του Γ. Μούτσο από τις Πύλες του Ανεξήγητου– συγκεντρώνεται μυστικά η Ομάδα Έψιλον!
Φυσικά δεν βρήκαμε κανένα ίχνος από την περιβόητη ομάδα, εντόπισα όμως κάπου στα σκαλοπάτια, ένα χάραγμα που μου κέντρισε την προσοχή: ήταν το μικρό σημάδι μιας πυραμίδας με ένα μάτι, και ένα ακτινοβόλο αστέρι στην κορυφή του! Θρησκευτικό σύμβολο; Θα μπορούσε. Οι ερμηνείες που μπορούν να δοθούν εδώ είναι άπειρες…
Πιστεύω όμως πως το αληθινό μυστήριο δεν έγκειται στα άτομα που επισκέπτονται τον χώρο, όσο η ίδια η δυναμική της περιοχής για την οποία, όπως σχολίασε και ο Ρίνποτσε, είναι εξαιρετικά ισχυρή!
Αλλά επιστρέφω λίγες ημέρες νωρίτερα. Σας χρωστάω άλλωστε μια εμπειρία, μια ιστορία που υποσχέθηκα πως θα σας μεταφέρω από την Καβάλα…
Στην τελευταία επίσκεψη μου λοιπόν στην πόλη των καπνών, γνώρισα μια νεαρή κοπέλα που μου εκμυστηρεύτηκε μια από τις παράξενες εμπειρίες που έζησε τελευταία. Όπως μου είπε λοιπόν, καθόταν ένα βράδυ σε στάση διαλογισμού και για κάποιο ακανόνιστο λόγο, έχασε τις αισθήσεις της.
Όταν συνήλθε, βρήκε το σώμα της στην ίδια ακριβώς στάση, μονάχα που το αριστερό της χέρι ήταν ματωμένο. Κάποιος (ή κάτι) της είχε κάνει μια βαθιά τομή!
Η κοπέλα φοβισμένη, πήγε αμέσως στο νοσοκομείο όπου και τις έκαναν τέσσερα ράμματα.
Η ίδια δεν γνωρίζει πως μπορεί να προκλήθηκε η πληγή. Θυμάται όμως πως την περασμένη ημέρα, ένας φίλος της που ασχολείται πρακτικά με τον αποκρυφισμό, την προειδοποίησε ότι θα την επισκεφτούν οι Θηρευτές… ότι και αν σημαίνει αυτό. Τι συνέβη λοιπόν εκείνο το βράδυ;
Εκ πρώτης όψεως, η κοπέλα δέχτηκε την φασματική επίθεση μιας οντότητας (οι Θηρευτές;). Η ίδια επίσης μοιάζει να είναι αλαφροΐσκιωτη καθώς βλέπει επανειλημμένα τον αφανή κόσμο. Συνεπώς, δεν θα ήταν παράδοξο, η μαγική της άσκηση, όπως και η ενεργή της αστρική παρουσία να προκάλεσε την προσοχή από εξωδιαστατικά πλάσματα.
Μάλιστα, το περιστατικό αυτό δεν είναι μοναδικό: αν και οι ορατές επιθέσεις από πνεύματα είναι ιδιαίτερα σπάνιο φαινόμενο, έχουν καταγραφεί περιστατικά όπου γρατσουνιές επάνω στο σώμα εμφανίζονται ξαφνικά, άνθρωποι σπρώχνονται από αόρατα χέρια κ.ο.κ.
Δυστυχώς δεν υπάρχει μια ασφαλής απάντηση για το πως ακριβώς ένα άυλο ον μπορεί να ασκήσει φυσική πίεση επάνω στην ύλη (ίσως δανειζόμενο την ηλεκτρική ενέργεια που παράγει το σώμα μας). Πάντως, στις περισσότερες περιπτώσεις, η προέλευση της επίθεσης δεν είναι εξωγενής.
Για παράδειγμα στο φαινόμενο των Στιγματικών, τα ματωμένα σημάδια εκδηλώνονται σαν ακραία υστερικά (ψυχοσωματικά) συμπτώματα, ενώ στην περίπτωση των θορυβοποιών πνευμάτων (poltergeist), τα αισθητά φαινόμενα είναι ασυνείδητη ψυχοκινιτική προβολή του ίδιου του ατόμου που παρατηρεί το συμβάν!
Και στις δυο περιπτώσεις, οι έρευνες (βλ. τα σχετικά κεφάλαια από το βιβλίο Ανεξήγητα Φαινόμενα, 2009) δείχνουν πως ο ψυχολογικός παράγοντας είναι ιδιαίτερα μεγάλος.
Τι συνέβη λοιπόν στο κορίτσι της Καβάλας; Πιστεύω πως πρόκειται για μια ακραία περίπτωση υπνοβασίας, που προκλήθηκε από το στρες της περιόδου εκείνης. Η ιστορία με τους Θηρευτές απλά ντύνει και καλύπτει το μήνυμα που αυτός ο αυτοτραυματισμός προσπαθεί να εκφράσει: μια βαθιά εσωτερική συναισθηματική σύγκρουση.
Ίσως η ερμηνεία μου να μοιάζει ισοπεδωτική, στην πραγματικότητα όμως, υπάρχουν περιστατικά ανθρώπων που υπνοβατώντας τραυματίσανε θανάσιμα τους συντρόφους τους, εκδραματίζοντας δηλαδή με αυτό τον τρόπο μια εσωτερική και ανομολόγητη σύγκρουση!
Στην συγκεκριμένη περίπτωση της κοπέλας πάντως, διατηρώ αρκετές επιφυλάξεις όσον αφορά την παραφυσική ερμηνεία του συμβάντος κυρίως γιατί το περιστατικό δεν συνοδεύτηκε από κάποιο άλλο παράξενο γεγονός, αλλά ήταν μεμονωμένο!

16 Δεκεμβρίου: Την άνοιξη του 2008, είχα την χαρά να συναντήσω μια παρέα που γεμάτη ενθουσιασμό και ζήλο για την έρευνα του παραφυσικού, συγκροτήσανε μια ομάδα για ghost hunting.
Θέλοντας να φέρουν στην χώρα μας αυτό που μια δεκαετία τώρα έχει συναρπάσει Αμερική και Αγγλία, η παρέα αυτή εργάστηκε σκληρά για να μεταφέρει τις έρευνες της στην Ελληνική τηλεόραση, και όπως έμαθα σήμερα, τα κατάφερε!
Συνέντευξη της άλλοτε Ο.Μ.Ε.Α. (πλέον AlphaResearchTeam), είχαμε φιλοξενήσει με τον φίλο και συνεργάτη, Γιώργο Αδαμόπουλο, στο mystery τ. 42.
Σήμερα ο Αλκιβιάδης Αϊβάζης και η ομάδα του, επιστρέφουν δυναμικά με την υπόσχεση πως πολύ σύντομα θα τους δούμε στο γυαλί της μικρής οθόνης προσφέροντας μας βέβαιες αποδείξεις για την ύπαρξη του παράξενου πέρα από το πέπλο του ορατού!
Αν θέλετε να δείτε ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό και αντιπροσωπευτικό δείγμα της δουλειάς τους, παρακολουθήστε εδώ την πρώτη εκπομπή.
Μετά τον Κώστα Χαρδαβέλλα και τον Γιούρι Γκέλλερ, ήρθε η σειρά για τους πρώτους έλληνες Ghostbusters… από πλευράς μου, τους εύχομαι τα καλύτερα!

26 Νοεμβρίου: Πριν λίγο διάστημα είχα την ευκαιρία να συναντηθώ στην Αθήνα με έναν βιολόγο, ο οποίος ερευνά συστηματικά τα τελευταία χρόνια το φαινόμενο των Chemtrails.
Όπως καταλαβαίνετε, μου μίλησε για την παγκόσμια συνωμοσία αεροψεκασμού, για ειδικά βαμμένα και τροποποιημένα αεροπλάνα που αντανακλούν κατάλληλα το φως ώστε να είναι αόρατα στο μάτι, για ουσίες που ενεργοποιούν επικίνδυνους για την υγεία μας μικροοργανισμούς που βρίσκονται στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, τις επιδράσεις στην αύξηση της πλανητικής θερμοκρασίας κ.ο.κ.
Μιλήσαμε επίσης για την παράδοξη διεθνή εκστρατεία απαγόρευσης του τσιγάρου και τις underground φήμες που θέλουν τις ουσίες που περιέχει το τσιγάρο ικανές να απενεργοποιούν τις επιδράσεις των chemtrails στον οργανισμό μας!
Σε όλα αυτά, συνδέστε και τις παράξενες πυρκαγιές που το περασμένο Καλοκαίρι ερήμωσαν χιλιάδες στρέμματα σε Γαλλία, Καναδά, Αμερική και φυσικά την Αττική μας.
Στο μεταξύ, αντίθετα με τη ραγδαία πτώση περίεργων εναέριων φαινομένων την περίοδο 2006-07, από τα τέλη του 2008 και ολόκληρο το φετινό έτος, σε κάθε γωνιά του πλανήτη αναφέρονται φωτεινά σημάδια στον ουρανό.
Μήπως όλα αυτά σας παραπέμπουν σε χολιγουντιανά σενάρια εισβολής (βλ. The Arrival, 1996); Το 2012 άλλωστε πλησιάζει επικίνδυνα! Μα ας διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας…
Λίγο καιρό αργότερα με επισκέφτηκε στο γραφείο μου ένας νεαρός που εκτελεί τη στρατιωτική του θητεία σε μια από τις αεροπορικές βάσης της χώρας μας (τα στοιχεία της οποίας μου ζήτησε να μην κοινοποιήσω) για να μου αναφέρει τη θέαση από τους πιλότους της βάσης δυο περίεργων ιπτάμενων αντικειμένων σε σχήμα πούρου, τον περασμένο Αύγουστο.
Αμέσως μετά από αυτήν την αλλόκοτη επίσκεψη, μου τηλεφώνησε μια κυρία από την επαρχία, η οποία μου είπε πως στο σπίτι της συγκατοικεί με το φάντασμα ενός νεαρού που ανοιγοκλείνει τα φώτα, και μια –τουλάχιστον– φορά εμφανίστηκε μπροστά της να διέρχεται φορώντας περίεργα ρούχα.
Τέλος, το βράδυ της ίδιας μέρας, δέχτηκα το σπαραχτικό e-mail μιας κοπέλας, η οποία όποτε θυμώνει σπάνε πράγματα γύρω της σε σημείο να φοβάται να πάει στην εργασία της (poltergeist;). Περίεργα φαινόμενα, δεν νομίζετε; Ή μήπως όλα είναι κατασκευές του στοιχειωμένου μυαλού μας; Αλλά ας δούμε και αυτό…
Ένας καλός μου φίλος, ταξιδεύοντας στη Μαγική Εβδομάδα που διοργάνωσε ένα μεγάλο τάγμα στη Σκανδιναβία, είδε έκπληκτος, την ώρα των επικλήσεων στις αρχαγγελικές δυνάμεις, φωτεινές δέσμες να κατέρχονται από τον ουρανό.
Στην πρωτεύουσα μας πάλι, ένας άλλος συνεργάτης μου, εργαζόμενος πάνω στις ιδιότητες της μαγικής σφαίρας, κάλεσε –με βάση τα τυπικά που παρουσιάζω στο βιβλίο μου σε συνδυασμό με δικές του μεθόδους– τον Κθούλου, με αποτέλεσμα να προκαλέσει μια σειρά από περίεργα φαινόμενα που κατέκλυσαν το δωμάτιο!
Τι μπορούν να σημαίνουν όλα αυτά; Πρόκειται για υπερβολές και ψέματα; Για φαντάσματα του νου και ανόητες δεισιδαιμονίες που υποκεινεί η διεθνής κρίση; Ή μήπως είναι όλα σημάδια μιας νέας έντονης και παγκοσμίου κλίμακας, παραδοξολογικής κινητικότητας;
Είναι γεγονός πως φαινόμενα όπως τα παραπάνω είναι δύσκολο να τα πιστέψει κανείς, πρέπει όμως να κρύβουν ένα ποσοστό αλήθειας! Δεν σας κρύβω πάντως πως τελευταία αρχειοθετώ στις προσωπικές μου σημειώσεις ολοένα και περισσότερα παράδοξα φαινόμενα.
Οι κοινωνιολόγοι υποστηρίζουν πως η νέα αυτή έξαρση σχετίζεται με την παγκόσμια υπαρξιακή κρίση που έχει φέρει η γενικότερη ατμόσφαιρα αμφισβήτησης του συστήματος. Μπορεί λοιπόν για κάποιες περιπτώσεις να είναι αυτή η απάντηση.
Το θέμα είναι όμως, πώς δυσεξήγητα φαινόμενα συμβαίνουν πραγματικά! Δεν τυγχάνουν στους λίγους εκλεκτούς, ούτε μακριά σε ξένους τόπους, αλλά στους απλούς ανθρώπους της διπλανής πόρτας.
Και αυτό είναι αξιόλογο, διότι είναι λάθος να αντιμετωπίζουμε το παράξενο σαν τη διαφυγή των ονειροπόλων ή σαν την εξαίρεση της «φυσιολογικής» ζωής, αλλά ως μια πραγματικότητα στην οποία μπορούμε όλοι να συμμετέχουμε.
Σημείωση: το παραπάνω κείμενο είναι το editorial από το mystery τ. 56 (Δεκέμβριος, 2009)

3 Νοεμβρίου: Όσοι είστε αναγνώστες του περιοδικού θα έχετε προσέξει στο άρθρο μου για τις μεταμορφώσεις της Έρπουσας Σκιάς (mystery τ. 55) την αναφορά σε μια σειρά παράδοξων φαινομένων που αναστάτωσαν την Νότια Αμερική, την ίδια ακριβώς περίοδο που η νέα γρίπη των χοίρων εμφανίστηκε για πρώτη φορά!
Μέχρι σήμερα η εξέλιξη αυτής της ιστορίας έχει πάρει περίεργες διαστάσεις και όλα μοιάζουν να επιβεβαιώνουν τις θεωρίες συνωμοσίας που μιλάνε για κερδοσκοπικά παζάρια σε βάρος της υγείας μας. Σχετικά πρόσφατα δε στο όλο παιχνίδι προστέθηκε και το πρόβλημα των εμβολίων αυξάνοντας ακόμη περισσότερο την παγκόσμια ανησυχία.
Προσωπικά δεν θέλω να εκφέρω γνώμη για το αν και κατά πόσο το νέο εμβόλιο που κυκλοφορεί είναι επικίνδυνο, και αυτό διότι η υπόθεση είναι τόσο σοβαρή που τον λόγο θα πρέπει να έχουν μόνο οι ειδικοί και όχι ένας συγγραφέας/ψυχολόγος!
Με την δεύτερη ιδιότητα μου όμως, θα ήθελα να επισημάνω τον εντυπωσιακό βαθμό παρανοϊκής επικινδυνότητας στον οποίο έχουν υποπέσει οι άνθρωποι τελευταία. Είναι άραγε η γρίπη αυτή ένας ακόμη αποδιοπομπαίος τράγος της παγκόσμιας κρίσης; Μια ακόμη ευκαιρία προβολής των αρνητικών αισθημάτων πανικού που γεννά η κλειστοφοβική (ενισχυμένη από τον υπερκαταναλωτισμό, την ρουτίνα και την εικονικότητα των σχέσεων) κοινωνία μας; Τα ερωτήματα αυτά, αν και λαβυρινθώδη, είναι καίρια! Η δε ανάγκη ανάλυσης τους μεγάλη, καθώς όσο περνάει ο καιρός αυξάνονται τα κρούσματα… υπερβολής.
Χθες για παράδειγμα έλαβα μια επιστολή από τον Δρ. Γιώργο Κοεμτζόπουλο, ο οποίος θέλοντας να συνδράμει στην ενημέρωση του κοινού για τους κινδύνους της Μεξικάνικης γρίπης Η1Ν1, μου έστειλε εκτός των άλλων, την σύνοψη ενός διαλόγου μέσω channeling με μια οντότητα από το διάστημα!!
Εκτιμώ βαθύτατα το ενδιαφέρον του κ. Κοεμτζόπουλου, και τον ευχαριστώ για την επιστολή του. Επιτρέψτε με όμως να παραμείνω επιφυλακτικός απέναντι στο περιεχόμενο του διαλόγου…
Όσοι ενδιαφέρεστε να διαβάσετε παρ’ όλα αυτά τις διαφωτιστικές (;) πληροφορίες για τις διεργασίες ελέγχου που τελούνται αυτή την εποχή στον πλανήτη μας, μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ ολόκληρη την επιστολή. Και τα συμπεράσματα δικά σας...

1 Νοεμβρίου: Αλαφροΐσκιωτους ορίζει η παράδοση μας αυτούς που έχουν την έμφυτη ικανότητα να βλέπουν την άλλη πλευρά. Καθόλη την διάρκεια της έρευνας μου στο χώρο της παραδοξολογίας, έχω συναντήσει αρκετούς ανθρώπους που μου έχουν αποδείξει το γνήσιο αυτής της ικανότητας. Και τουλάχιστον μια από αυτούς τους ξεχωριστούς ανθρώπους, έχω την χαρά να συνεργάζομαι στενά τα τελευταία 3 χρόνια.
Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως, δέχομαι την ίδια ερώτηση: μήπως οι αλαφροΐσκιωτοι είναι σχιζοφρενείς; Η απάντηση είναι αρνητική, διότι εκτός του ότι τα παραφυσικά τους βιώματα μπορούν να αποδειχθούν αν τα εξετάσουμε προσεχτικά, η ευρύτερη ψυχολογία τους δεν είναι αποδιοργανωμένη όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις ψύχωσης!
Αλλά ακόμη και όταν τα ψυχολογικά τεστ δίνουν τη διάγνωση της σχιζότυπης διαταραχής της προσωπικότητας –όπως συνέβη στην περίπτωση μιας φίλης αλαφροΐσκιωτης που εξέτασα προσωπικά– το συμπέρασμα είναι λανθασμένο, καθώς με τον όρο αυτό η κλασική ψυχιατρική καπελώνει παρά επεξηγεί τις εμπειρίες αυτών των ανθρώπων!
Τον περασμένο Μάιο του 2009 λοιπόν, κυκλοφόρησε ένα καινούργιο βιβλίο από τους Michael Jawer (MD) και Marc Micozzi (PhD) με τίτλο The Spiritual Anatomy of Emotion: How Feelings Link the Brain, the Body, and the Sixth Sense που φαίνεται να επιβεβαιώνει με έναν πολύ ενδιαφέρον τρόπο τα παραπάνω μου συμπεράσματα.
Οι δυο συγγραφείς έχοντας ολοκληρώσει μια έρευνα πάνω σε άτομα που υποστηρίζουν πως είναι αλαφροΐσκιωτοι, κατέληξαν πως η ψυχική αυτή ευαισθησία σχετίζεται με την λειτουργία του επιχείλιου συστήματος (limbic system) αλλά και σε ένα είδος τύπου προσωπικότητας που καταγράφει περισσότερα αισθήματα από το περιβάλλον από ότι πράττουν οι υπόλοιποι άνθρωποι.
Το επιχείλιο σύστημα ή στεφανιαίο ή μεταίχμιο, απαρτίζεται από τον έλικα προσαγωγίου, την αμυγδαλή και τον ιππόκαμπο. Προσέξτε τώρα: η λειτουργία αυτού του συστήματος είναι να επισυνάπτει/περιενδύει τις εισερχόμενες πληροφορίες με συναισθήματα. Αυτό συμβαίνει προτού οι πληροφορίες διοχετευθούν προς τους ανώτερους εγκεφαλικούς λοβούς όπου εδράζουν οι γνωστικές ικανότητες.
Επομένως, κάθε ερέθισμα που εισέρχεται στον εγκέφαλό υποχρεωτικά προσλαμβάνει ένα συναίσθημα από αυτό το σύστημα. Υπό αυτήν την έννοια, είμαστε μάλλον συναισθανόμενα όντα που σκέπτονται και όχι σκεπτόμενα όντα που συναισθάνονται, όπως προτιμάμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας.
Επιστρέφοντας τώρα στην εργασία των Jawer και Micozzi, οι δυο αυτοί γιατροί, κατάφεραν να απαντήσουν πως η αλαφροϊσκίαση δεν είναι μια ψυχωτική κατάσταση αλλά μια ειδική ανθρώπινη συμπεριφορά που σχετίζεται με την υπερευαίσθητη συγκέντρωση πληροφοριών από το περιβάλλον.
Το φαινόμενο αυτό δε, παρατηρείτε πολύ περισσότερο στις γυναίκες!
Αυτό που δεν απαντά ακόμη η συγκεκριμένη έρευνα είναι για το αν η εν λόγω σούπερ ευαισθησία αυτών των ανθρώπων καταγράφει κυριολεκτικά και επακριβώς, αφανείς υπάρξεις. Οι δυο συγγραφείς όμως, αφήνουν ανοιχτό αυτό το ενδεχόμενο.
Προσωπικά διατηρώ ελάχιστες επιφυλάξεις… αν και ασφαλώς χρειάζεται το θέμα να μελετηθεί ακόμη περισσότερο – εξίσου σημαντικό είναι να απαντηθεί το ερώτημα του κατά πόσο η ευαισθησία αυτή φιλτράρετε από υποκειμενικά συμπλέγματα του ατόμου που μπορούν να αλλοιώνουν το εξωτερικό ερέθισμα.

28 Οκτωβρίου: Ένας συνηθισμένος μα και συνάμα περίεργος θάνατος συνέβη πριν λίγες μέρες για τον οποίο αν και διάβαζα σε πολλά «ψαγμένα» blogs, ποτέ νωρίτερα δεν είχαν αναρωτηθεί την σημασία του!
Πρόκειται για τον Mac Tonnies, ετών 34 ο οποίος βρέθηκε νεκρός στις 22 αυτού του μήνα στο διαμέρισμα του. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της αστυνομίας, κοντά του δεν βρέθηκαν ναρκωτικά, φάρμακα, σημάδια αυτοκτονίας ή διάρρηξης και ως εκ τούτου, ο θάνατος του κρίθηκε «από φυσικά αίτια».
Δεν είναι εντυπωσιακό πως κάθε φορά που δυσκολευόμαστε να ερμηνεύσουμε κάτι, το κατηγοριοποιούμε άμεσα με κάποια πλασματικό όρο ασφάλειας;
Όπως ακριβώς οι εκατοντάδες περιπτώσεις ανθρώπων που εντοπίζονται κάθε χρόνο, σε διαφορετικές γωνιές του πλανήτη, άνθρωποι που κανείς δεν μπορεί να αναγνωρίσει ποιοι πραγματικά είναι, όμως η πολιτεία τους δίνει ένα όνομα (John Doe), και ένα αριθμό, και τότε αυτόματα, όλοι σταματάνε να ρωτάνε… Φοβόμαστε τόσο πολύ το άγνωστο που επιλέγουμε συχνά την λήθη από την επιμονή της αναζήτησης.
Όκ! Θα μου πείτε πως ο θάνατος του άτυχου Mac είναι ένας ακόμη τραγικός χαμός… well, όχι αναγκαστικά. Βλέπετε, ο νεαρός φίλος μας ήταν συγγραφέας του παραδόξου, συνεργαζόταν με γνωστά περιοδικά του χώρου, και κυρίως εργαζόταν αυτή την περίοδο στην ολοκλήρωση ενός νέου βιβλίου με τίτλο The Cryptoterrestrials.
Δεν είναι γνωστό ακριβώς το περιεχόμενο του – φήμες θέλουν να αποτελεί την επαυξημένη συνέχεια της θεωρίας του John Keel για τις εξωδιαστατικές υπάρξεις που στοιχειώνουν τον πλανήτη μας.
Ίσως με τον θάνατο του Mac η γνώση που ήθελε τόσο απλόχερα να προσφέρει, να έσβησε μαζί με την τελευταία του ανάσα. Ίσως πάλι το βιβλίο του να κυκλοφορεί τώρα χέρι με χέρι (κάτι σαν το μανιφέστο ΖFT) διαδίδωντας, νέες παράξενες θεωρίες για τον κόσμο που κατοικούμε. Όπως και να έχει πάντως, το όνομα του ήδη έγινε θρύλος ανάμεσα στους αναζητητές της εναλλακτικής αναζήτησης.... Καλό ταξίδι Mac!
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Mac Tonnies, δείτε εδώ.
Το επίσημο web site του συγγραφέα είναι αυτό.